عوامل موثر بر نگهداشت استعدادها

تصویر عوامل موثر بر نگهداشت استعدادها
در بند 3-2 سیاست‌های کلی (ایجاد تحول در نظام آموزش‌و‌پرورش) بر نگهداشت و به کارگیری بهینۀ نیروی انسانی مورد نیاز آموزش‌و‌پرورش و بسترسازی برای جذب و نگهداری معلمان کارآمد به مدیران آموزش‌و‌پروش تأکید شده است. در این پژوهش با استفاده از رویکرد پژوهش کیفی، به مطالعۀ عوامل تأثیرگذار بر نگهداشت استعدادها در دورۀ دوم متوسطۀ مدارس دولتی آموزش‌و‌پرورش شهر اردبیل پرداخته شده است.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل اثرگذار بر حفظ و نگهداشت استعدادها در دورۀ دوم متوسطۀ مدارس دولتی آموزش‌وپرورش شهر اردبیل انجام شد. یافته‌های مربوط به پرسش اول پژوهش نشان داد که عوامل مؤثر بر نگهداشت استعداد در دورۀ دوم متوسطۀ آموزش‌وپرورش شهر اردبیل به دو دستۀ عوامل سازمانی و شغلی تقسیم می‌شوند. عوامل سازمانی شامل کار تیمی، فرهنگ سازمانی، فراهم‌آوری فرصت رشد و شکوفایی، مدیریت اطلاعات و­ ارتباطات، جوّ سازمانی، توانمندسازی، آموزش و بهسازی، رهبری مدرسه، مدیریت عملکرد، نیازسنجی آموزشی، مأموریت و چشم‌انداز شفاف، قدردانی و تشویق و عوامل شغلی شامل وجهۀ شغل، خشنودی شغلی، تناسب شغل و شاغل، پویایی شغل و کیفیت زندگی کاری است. از بین عوامل سازمانی، فراهم کردن فرصت برای رشد و شکوفایی با فراوانی 12 و نیازسنجی آموزشی با فراوانی 2 به‌ترتیب پرتکرارترین و کم‌تکرارترین عوامل سازمانی اثرگذار بر نگهداشت استعدادها بودند. و از بین عوامل شغلی، تناسب شغل و شاغل با فراوانی 10 و خشنودی شغلی با فراوانی 3 به‌ترتیب پرتکرارترین و کم‌تکرارترین عوامل شغلی اثرگذار بر نگهداشت استعدادها بودند.

تحلیل داده‌های پرسش دوم پژوهش نیز نشان داد که براساس دیدگاه مشارکت‌کنندگان، دو مقولۀ اصلی آموزش کارکنان (آموزش مدیران، آموزش معلمان) تمرکززدایی (­فضاسازی مناسب، تفویض اختیار، حمایت مادی و معنوی) از راهبردهای اساسی برای حفظ و نگهداشت معلمان است. در مورد نتیجۀ این پرسش، می‌توان گفت که تغییرات در تکنولوژی به‌عنوان عامل دگرگونی در سازمان‌ها، می‌تواند تغییر کلی در مهارت‌ها و دانش سازمانی ایجاد کند؛ بنابراین، آموزش مستمر و منطبق با واقعیات و شرایط زمانی و مکانی، حائز اهمیت و ضرورت فوق‌العاده است و علاوه بر این، به ارزیابی مستمر توانایی مدیران مدارس، برای تحقق و تطبیق خود با تغییرات محیطی نیاز است. آموزش معلمان فرایندی برای سازگاری افراد با محیط متحول سازمانی و در نتیجه انطباق سازمان با محیط بیرونی است و چنانچه برنامه‌ریزی دقیق، حساب‌شده و منطقی انجام نشود، چنین امری محقق نخواهد شد. برنامه‌ریزی آموزشی عمدتاً اهدافی از قبیل افزایش میزان اطلاعات، دانش و مهارت‌ها و قابلیت‌های کارکنان را پی می‌گیرد و آنان را برای ایفای وظایف شخصی خود و قبول مسئولیت‌های جدیدتر و بالاتر در سازمان بیش از پیش آماده و مجهز می‌سازد. از طرف دیگر، می‌توان اشاره داشت که توجه به چالش­ها و انتظارات نسل جوان یکی دیگر از مهم­ترین مباحث در نگهداشت استعدادها است. این افراد امروزه بیشتر بر قابلیت استخدام (استخدام‌پذیری) به جای صرفاً استخدام شدن در یک سازمان تأکید دارند بنابراین، به سازمان فشار می­آورند تا به طور دائم و مستمر توانمندی­‌ها و قابلیت­های آنان را بهبود ببخشد. بیشترین دلیل ترک خدمت و خروج افراد مستعد و خوب از سازمان­ها عدم توجه مدیران به آن­ها است. بدین منظور، نیاز به ایجاد مهارت­های ارتباطی در مدیران و سنجش و ارزیابی نتایج آن، تعریف ارتباطات قوی و ضعیف و سنجش و ارزیابی آن ضروری است. در این راستا، سازمان­ها باید در مدیران جهت تدوین طرح­های نگهداشت کارکنان تعهد ایجاد کنند، برنامه­‌های مهارت­های مربی­گری برای همۀ مدیران تدوین کنند، هزینه­‌های سخت و نرم خروج (ترک خدمت) کارکنان برای سازمان را برآورده و به این مطلب توجه کنند که آیا کارکنان با استعداد از ارزشمندی خود آگاهی دارند یا خیر. کارکنان نیز در این مرحله باید دغدغه­‌های خود را به مدیران (جهت حل مشکلات و نگرانی­‌ها) انتقال دهند.

این مقاله در شماره ۲۳ فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی ویژه تابستان ۹۶ منتشر شده‌است.

برای دریافت و مطالعه متن کامل مقاله از لینک زیر استفاده کنید.

112631
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.