رشد واردات بنزین در ایران و سیاست‌های کنترل آن

تصویر رشد واردات بنزین در ایران و سیاست‌های کنترل آن
پس از تجربۀ کاهش وابستگی به واردات بنزین در نیمۀ دوم دهۀ 1380، در دهۀ 1390، به‌تدریج واردات این فراوردۀ استراتژیک روند صعودی به خود گرفته به‌طوری که واردات بنزین در سال 1395، بیش از 6.5 برابر سال 91 شده است. توقف استفاده از بنزین تولیدی پتروشیمی‌ها، عدم رشد کمّی قابل توجه در تولید فراورده، رها شدن سیاست‌های کنترل مصرف و عدم گسترش استفاده از سوخت جایگزین را می‌توان از علل این پدیده برشمرد.

واردات بنزین در دهۀ 1390، پس از طی یک دورۀ نزولی، مجدداً روند افزایشی به خود گرفته است. عدم توسعۀ کمّی قابل توجه در تولیدات پالایشگاهی کشور، توقف اجرای قانون هدفمندکردن یارانه‌ها در سال‌های 1390 و 1391، پایان یافتن سهمیه‌بندی بنزین در خردادماه سال 1394 بعد از 8 سال و همچنین توقف رشد سهم سوخت جایگزین (CNG) از سبد حمل‌و‌نقل سبک در فاصلۀ سال‌های 1391 تا 1395، سبب شده‌است واردات بنزین در نیمۀ ابتدایی دهۀ 1390، به‌سرعت افزایش یابد. با در نظر داشتن اینکه بنزین یک کالای استراتژیک است و همچنین با توجه به تجربۀ تحریم واردات فراورده‌های نفتی در سال 1389، ضروری است افزایش تولید فروارده‌های نفتی با محوریت راه‌اندازی پالایشگاه ستارۀ خلیج فارس به‌صورت جدی پیگیری شود. از سوی دیگر، سیاست‌های کنترل مصرف با استفاده از ابزارهای کنترلی مختلف باید در دستور کار قرار گیرد. همچنین لازم است با تسهیل استفاده از CNG و توسعۀ حمل‌ونقل عمومی، تقاضای بنزین و درنتیجه واردات آن کاهش یابد.

سطور فوق بخشی از مقاله سیاستی به‌قلم سیدحمیدرضا قریشی پژوهشگر حوزه انرژی در گروه پژوهشی «شبکه کانون‌های تفکر ایران» است که در شماره ۲۳ فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی ویژه تابستان ۹۶ منتشر شده‌است.

برای دریافت و مطالعه متن کامل مقاله از لینک زیر استفاده کنید.

112637
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.