راهبردهای دستیابی به مدیریت پایدار آب‏زیرزمینی

تصویر راهبردهای دستیابی به مدیریت پایدار آب‏زیرزمینی
علی‌اکبر علیپور (دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی دانشگاه فردوسی مشهد)، هاشم درخشان (دانش‏آموختۀ کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه فردوسی مشهد) و کامران داوری (استاد گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه فردوسی مشهد) در مقاله‌ای سیاستی به موضوع راهبردهای دستیابی به مدیریت پایدار آب‏زیرزمینی پرداخته‌اند. این مقاله در شماره ۲۹ فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی به چاپ رسیده است.

آب زیرزمینی حیاتی‌‌ترین منبع تأمین آب در ایران است که برداشت پایدار از آن از ضروریات اجتناب‌ناپذیر محسوب می‌‌شود؛ اما اضافه برداشت و غفلت از تبیین معیاری معقول برای بهره‌‌برداری از آب زیرزمینی در بسیاری از محدوده‌‌های مطالعاتی، پایداری این منبع حیاتی را با چالشی جدی روبه‌رو کرده است. علاوه بر این، تغییر اقلیم و در نتیجه کاهش تغذیۀ آب‌ زیرزمینی بر این ناپایداری افزوده است. مجوزهای بهره‌‌برداری از آب زیرزمینی توانایی سازگاری با تغییرات آب‌ و هوایی و ایجاد تطابق با تغییرات اجتماعی ـ اقتصادی را ندارد و نمی‌‌توان توسط آن‌‌ها به پیامدهای نامطلوب برداشت از آب زیرزمینی توجه و آن‌ها را پیگیری کرد. در این مقاله، به منظور بررسی پیامدهای نامطلوب برداشت از آب‌ زیرزمینی، کل ذخیرۀ با کیفیت مناسب آب‌خانه در قالب سه سناریوی ایدئال، معقول و حداقلی مبتنی بر محدودیت‌‌های بهره‌‌برداری از آب‌ زیرزمینی تحلیل شده است. با توجه به گسترش پیامدهای نامطلوب اضافه برداشت از منابع آب زیرزمینی، اکثریت محدوده‌‌های مطالعاتی از تراز بهره‌‌برداری پایدار عبور کرده‌‌اند و هم‌‌اکنون در سناریوی سوم (حداقلی) قرار دارند. بنابراین این سناریو مورد توجه بیشتر قرار گرفته و الزامات مورد نیاز برای حفظ شرایط موجود و همچنین حرکت به سمت مدیریت پایدار آب‌ زیرزمینی پیشنهاد و تحلیل شده است.

برای دریافت ومطالعه متن کامل این مقاله از لینک دانلود زیر استفاده کنید.

113076
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.