شناسایی، طبقه بندی و اولویت بندی معیارها و شاخص‌های تاب آوری اجتماعی در کشور

مخاطرات و تنش‌های ایجاد شده در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی، زیست‌محیطی و بخصوص اجتماعی در سال‌های اخیر روبه افزایش بوده و بر همین اساس مباحث مربوط به مقاوم‌سازی و تاب‌آوری جایگاه مهمی را به خود اختصاص داده است.
بدین معنی که جامعه‌ای می تواند در برابر بحران‌ها و رخدادهای انسانی و طبیعی موفق عمل کند که نهادهای آن در مواجهه با این اتفاق‌ها تاب‌آوری مناسبی را داشته باشند. تاب‌آوری اجتماعی سعی دارد با شکل دادن یک سیستم تاب‌آور، تنش‌های موقت یا دائم را بدون از دست دادن کارکردهای جامعه جذب نماید و خود را با شرایط در حال تغییر انطباق دهد.
نخستین مرحله ارزیابی میزان تاب‌آوری اجتماعی، شناسایی معیارها، شاخص های تعیین‌کننده و اولویت‌بندی آن‌ها است. در این مطالعه با بهره‌گیری از تحلیل اسنادی و مرور مطالعات انجام گرفته در حوزه تاب‌آوری اجتماعی کشور، استخراج، طبقه‌بندی و اولویت‌بندی معیارها و شاخص‌های تأثیرگذار بر فرایند تاب‌آوری اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا 7 گروه معیار اجتماعی، مدیریتی- کالبدی، اقتصادی، فرهنگی، روانشناختی، معنوی و محیطی در قالب 16 معیار اصلی، 42 زیرمعیار و 379 شاخص شناسایی و طبقه بندی شد.
بیشترین شاخص‌ها متعلق به گروه معیارهای اجتماعی و مدیریتی-کالبدی است. اولویت‌بندی در سه سطح گروه معیار، معیار اصلی و زیر معیار نشان داد که گروه معیار اجتماعی، معیار اصلی سرمایه اجتماعی و زیر معیارهای زیرساخت اجتماعی و همبستگی اجتماعی بیشترین اولویت را دارند.
تصویر شناسایی، طبقه بندی و اولویت بندی معیارها و شاخص‌های تاب آوری اجتماعی در کشور

برای مطالعه و دریافت متن کامل این مقاله، روی لینک زیر کلیک کنید.

125825
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.