سخنرانی در دیدار با جمعی از رهبران مسلمان جامعه امریکا (نیویورک)

دفاع متفکران دنیای اسلام از اسلام طی قرون/مقاومت مسلمانان در برابر تجاوز، استبداد و استعمار/توطئه مساوی قرار دادن اسلام با سنت/تفاوت اساطیر الاولین با سنت پیامبر/ توطئه قراردادن اسلام در برابر تجدد/ اسلام، دین عقل و فهم و فقه/توطئه تقابل مذهب با مذهب در جهان اسلام/جنایت و فاجعه به نام جهاد/دوام حق و کوتاهی باطل/حکومت پیامبر در مدینه، الگوی امروز ما/آزادی افکار، عقاید و مذاهب در مدینه النبی/شهروند و کاربر در دنیای امروز/قدرت افکار عمومی و شبکه‌های مجازی در دنیای امروز/تلاش برای رفع لکه‌ها از چهره اسلام/دام خشونت طلبان برای جذب جوانان/عمل نکردن دولت‌های اسلامی به وظایف خود/کمک ایران به ملت‌های در حال مبارزه با تروریسم/ منظور از وحدت شیعه و سنی/تأکید بر مشترکات دو مذهب برای وحدت/مشترکات قرآن، سیره پیامبر و اهل بیت/خاطره‌ای از امام در مورد دوری از اختلافات برای حفظ اسلام/اسلام، سرچشمه نهرهای متفاوت/کشته شدن هم شیعه و هم سنی و هم مسیحی توسط داعش/خطر داعش برای آبروی اصل اسلام/تأکید قرآن بر دفاع از کلیسا، صومعه و مسجد/توصیه قرآن به توجه به اشتراکات با ادیان دیگر/ ضرورت بالا بردن تحمل/سعه صدر پیامبر/اصل واقعه غدیر خم، مورد اتفاق شیعه و سنی/توجه به اختلافات پس از رفع توطئه دشمنان/ اهمیت تقریب بین مذاهب/هفته وحدت در ایران/غلط بودن تلقی ایران و عربستان به عنوان نماینده شیعه و سنی/همزیستی مسالمت آمیز ادیان و مذاهب در ایران/دفاع از مظلوم مهم‌تر از دفاع از شیعه یا سنی/محکومیت کشته شدن انسان‌ها از هر دین و مذهب در سوریه/اولویت اول سوریه، دفع تروریسم/نبود دولت و ارتش فعلی، موجب کشتار بیشتر/آینده حکومت سوریه بسته به رأی مردم/ضرورت دفع شر محض داعش/بمباران‌های هوایی در سوریه/کمک برخی کشورهای مسلمان منطقه به داعش/اولویت اول در عراق، مبارزه با داعش/عدم حمایت ایران از دولت سوریه موجب کشتار بیشتر مردم.

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین
بسیار خوشحالم که فرصتی پیش آمد تا خدمت شما عزیزان، مبلغان و متفکران فرهنگ اسلامی برسم و در حدی که فرصت هست از این جلسه استفاده و بهره برداری کنیم. من صحبتم را کوتاه می کنم تا بعد از اینکه صحبت دوستان را شنیدم نکاتی را که لازم است خدمت شما عرض کنم.
دین مبین اسلام و ما مسلمان‌ها در طول قرن های گذشته با مشکلات فراوان روبه‌رو بوده‌ایم و در همه مقاطع تاریخی، مصلحان مسلمان‌ها، متفکران دنیای اسلام و مجاهدان واقعی از دین اسلام و فرهنگ اسلام به خوبی دفاع کرده اند.
در طول تاریخ جنگ هایی را بر مسلمان‌ها تحمیل کردند و مسلمان‌ها در برابر آن ایستادگی و مقاومت کردند. در طول تاریخ حکومت ها و مستبدانی را بر جوامع اسلامی مسلط کردند و مسلمان‌ها در سایه فرهنگ خود در برابر استبداد مبارزه و ایستادگی کردند. استعمار کشورهای بسیاری از دنیای اسلام را تحت سلطه خود درآورد و مسلمان‌ها در سایه فرهنگ اسلام در برابر استعمار مقاومت کردند.
از همه سخت تر زمانی بود که از لحاظ فرهنگی اسلام را مساوی سنت قرار دادند. سنت و فرهنگ ملت ها با سنتی که در اسلام از آن به عنوان سنت پیامبر و رسول خدا یاد می کنیم، دو مقوله است. این اشتراک لفظی بین سنت مشکلاتی را برای مسلمان ها به وجود آورد. همه کشورها و ملت ها، فرهنگ هایی داشتند، سنت‌های دیرینه‌ای داشتند، گاهی اساطیر داشتند؛ اساطیر الاولین که سنت های آن جوامع بود. گاهی از آباء خود تقلید می کردند. اینها روش های میان مردم بود. این با سنت پیامبر به معنای قول، سیره، عمل، تأیید و تقریر پیامبر متفاوت است و از این طریق افکار بسیاری از نسل جوان ما را از مسیر واقعی اسلام منحرف کردند.
زمانی اسلام را در برابر تجدد قرار دادند. تجدد هم باز یک لفظ مشترک است؛ تجدد به معنای نوآوری، علم، دانش، فناوری یا تجدد به آن معنا که برای رسیدن به مطامع مادی شیوه ها و روش های جدیدی را در میان مردم ترویج کنند. اسلام با تجدد به معنای علم، با تجدد به معنای فرهنگ و هنر و با تجدد به معنای فناوری های جدید هرگز مخالف نبوده و نیست و یک تقابل غیرواقعی بین اسلام و علم و تجدد به وجود آوردند. در حالی که اسلام دین فهم و عقل و دین فقه به معنای درک عمیق است. ما در اسلام باید فقیه بشویم؛ یعنی باید درک عمیق نسبت به فرهنگ اسلام و مفاهیم اسلامی پیدا بکنیم. به تعبیر پیامبر و ائمه معصومین المؤمن الفقیه. بنابراین مسلمانان باید درکی عمیق نسبت به فرهنگ اسلام و مسیر خود را پیدا کنند.
اما در دنیای امروز معضلی را پیش پای ما مسلمانان به وجود آورده اند که ظاهرش تقابل دین با دین و مذهب با مذهب است و باطنش تقابل باطل با حق و تقابل کسانی است که یا از طرف قدرت های بزرگ مزدورند یا از دیدگاه فکری از مسیر صحیح اسلام منحرف شده اند. شاید در دنیای اسلام کمتر با مشکلاتی مواجه بوده ایم که امروز در منطقه خاورمیانه با آنها مواجه هستیم که حتی اثرات مخرب آن به شما مسلمان-ها در امریکا هم اصابت می‌کند.
به تعبیر ما انفجاری است که ترکش های آن همه دنیای اسلام و حتی اقصی نقاط جهان را در برمی‌گیرد. شرایطی را فراهم کرده‌اند که به برخی از جوان های مسلمان در جوامع مختلف احساسی دست بدهد که باید از نام اسلام و مسلمانی فاصله بگیرند تا در جوامع در امنیت فکری و فرهنگی قرار بگیرند.
شما ببینید امروز در منطقه ما چطور به نام جهاد و اسلام، مسلمان با مسلمان، مسلمان با غیرمسلمان و تروریست ها در منطقه ما چه فجایعی را آفریدند و می آفرینند.
ما از این مشکل عبور خواهیم کرد. دنیای اسلام از این مشکل عبور خواهد کرد. ما هیچ تردیدی نداریم که للحق دولة و للباطل جوله . حق دائمی است و دوام دارد و باطل برای دوران کوتاهی است، جولانگاهی پیدا می‌کند و تمام می‌شود.
اما در عین حال امروز مسئولیت بسیار سنگینی بر دوش همه ماست تا بتوانیم چهره واقعی اسلام را به جهانیان معرفی بکنیم. پیغمبر اسلام که سیره و راه و روش او برای ما الگو و اسوه است و زندگی پیامبر راه هدایت را به ما نشان می‌دهد. پیغمبر در مدینه طوری حکومت کرد که یهودی ها هم در امنیت بودند، مسیحی ها هم در امنیت بودند، حتی کفار و مشرکین هم در امنیت بودند. حکومت پیغمبر و راه و روش پیغمبر راه محبت و رحمت برای همه بود. و ما دیدیم که چگونه پیامبر برای مردم علم، آزادی، اخلاق و یک حکومت عادلانه آورد. خود مسلمان ها گاهی از پیامبر می پرسیدند که: أمن الله ام منک؛ این کلامی که شما گفتید وحی و از جانب خدا بود یا نظر خودتان را بیان کردید. اگر پیغمبر می-گفت: "من الله" همه مسلمان ها تسلیم بودند چون کلام خدا و وحی خدا بود. اگر پیغمبر می‌گفت این کلام و سخن من است، آنها هم آزاد بودند حرف بزنند و نظرشان را بگویند. این آزادی را پیغمبر در جامعه آن زمان به وجود آورد. امروز مسئولیت بسیار سنگینی را بر دوش داریم.
حکومت‌های اسلامی یک جور مسئولیت بر دوش دارند؛ متفکران اسلامی مسئولیت دیگری بر عهده دارند؛ جوان ها نیز مسئولیت دیگری بر دوش دارند.
البته در دنیای امروز همان طور که وسایل جدید، فضای مجازی، اینترنت و شبکه های اجتماعی ممکن است مشکلاتی را از لحاظ فرهنگی برای جوان های ما به وجود بیاورد، اما در عین حال ابزاری است که می‌توانیم از این ابزار استفاده بکنیم. امروز کم کم دو اصطلاح داریم: یکی شهروند، که شهروندان هر کشور در چارچوب قوانین و مقررات آن کشور زندگی می‌کنند‌ و حقوق شهروندی دارند. در برابر شهروند هم یک کاربر داریم که از شبکه های اجتماعی و فضای مجازی استفاده می‌کند. کاربران به سیاست کاری ندارند، به تابعیت این کشور و آن کشور کاری ندارند، به قاره کار ندارند. شما می بینید یک کاربر از این طرف دنیا با آن طرف دنیا در یک شبکه فکری، ذهنی و مباحثه ای قرار می گیرند. در دنیای امروز قدرت جدیدی به وجود آمده که این قدرت جدید در صد سال و پنجاه سال پیش نبود. اگر فضای افکار عمومی به صورتی که امروز با هم تبادل می‌شود و شبکه های اجتماعی که امروز وجود دارد، در زمان جنگ جهانی دوم بود، شاید جنگی اتفاق نمی افتاد، شاید جنگ زودتر تمام می شد، شاید شکل فرهنگ ها متفاوت بود، نحوۀ خشونت ها و نحوه ارتباطات در جوامع متفاوت بود.
امروز ما در یک شرایط و فضای نو قرار گرفته ایم و دنیای اسلام با مشکلات جدیدی مواجه شده است. ما باید به عنوان یک وظیفه از این مشکلات عبور کنیم. ما باید تلاش بکنیم آنهایی که به نام دین چهرۀ دین را لکه دارد کرده اند، از افکار عمومی جوان‌هایمان برانیم.
ما همه نگاه می کنیم که در عراق، سوریه، یمن، لیبی و جوامع دیگر مردم چطور کشته می شوند؛ چطور بی گناهان بی خانمان و آواره می‌شوند. اما مشکل بزرگ تری هم وجود دارد که کمتر به آن توجه داریم و آن اینکه خشونت طلبان و افراطیون دارند جوان های ما را صید می‌کنند‌. افکار جوان های ما را منحرف می‌کنند‌. این خطر فرهنگی گاهی از خطری که در ظاهر با کشتار انسان ها می بینیم، بدتر است. می تواند آینده نسل ما را از مسیر حق و هدایت واقعی منحرف بکند. بنابر این امروز دولت های اسلامی وظیفه بسیار سنگینی دارند، مردم مسلمان هم یک وظیفه بسیار سنگینی دارند.
متأسفانه دولت های اسلامی آن چنان که باید به وظیفه خود عمل
نمی‌کنند. برخی از دولت های اسلامی تحت تأثیر قدرت های بزرگ و قدرت های سلطه گر قرار دارند و این مشکلات ما را دو چندان کرده و وظائف ما را سنگین تر کرده است. راهی نداریم جز اینکه حق را بگوئیم؛ راهی نداریم جز اینکه تلاش کنیم ما مسلمان ها متحدتر شویم؛ راهی نداریم جز اینکه جوان هایمان را در برابر این خطری که امروز به وجود آمده است هوشیارتر و بیدارتر کنیم؛ و راهی وجود ندارد جز اینکه اسلام واقعی را ترویج کنیم و چهره واقعی اسلام را از خطر انحراف فرهنگی که عده ای به عنوان یک توطئه علیه اسلام قرار داده اند، حفظ کنیم.
آنچه وظیفه ما را در جمهوری اسلامی ایران بوده، اینکه هر کشور اسلامی و دولتی از ما در برابر تروریست ها کمک خواسته است، ما به آن دولت کمک کرده ایم و این را وظیفه خودمان می دانستیم و امروز هم وظیفه خودمان می دانیم. ما ترور و تروریسم را یک خطر بزرگ برای جان و مال، نوامیس مسلمان‌ها و آبروی اسلام و فرهنگ واقعی اسلام می دانیم. بنابراین راهی جز همفکری، همکاری، برادری و تلاش مضاعف پیش روی ما وجود ندارد. و ما مطمئن هستیم با تلاش و کوشش و ادای وظیفه، خداوند بزرگ هم ما را یاری خواهد کرد و در نهایت حق پیروز خواهدشد.
و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

[صحبت‌های حضار]

از بیانات همۀ برادران بسیار عزیزی که نکاتی را بیان فرمودند، استفاده کردیم.
من می خواهم دربارۀ مسئله شیعه و سنی که در اینجا مطرح شد
نکته‌ای را عرض کنم و بعد هم راجع به سوریه و فکر می کنم در این جلسه عمدتاً راجع به این دو مسئله صحبت شد.
ما دنبال وحدت شیعه و سنی هستیم؛ معنی اش این است که شیعه را به رسمیت شناخته‌ایم، سنی را هم به رسمیت شناخته‌ایم؛ والاّ وحدت شیعه و سنی معنی ندارد. اگر بخواهیم در دنیا فقط شیعه باشد باید سنی را از بین ببریم تا فقط شیعه باشد و بالعکس؛ نه اسلام چنین نظری دارد و نه هیچ عالم دلسوزی در شیعه و سنی چنین حرفی زده است. شیعه نظراتی دارد، استدلال‌هایی دارد، کتبی دارد، متفکرانی دارد، بر مبنای اعتقاد و تفکر خودش باقی است، تبلیغ مذهب خود را هم می‌کند و اشکالی هم ندارد. سنی هم بر اعتقاد و تفکر خودش باقی است و مذهب خود را ترویج می‌کند. ما این را باید بپذیریم اگر وحدت می‌خواهیم، اگر منفعت کل اسلام را می خواهیم، باید برای ما مشترکات مهم تر از مواردی باشد که خصائص ماست. قرآن مشترک همه ماست، پیغمبر اسلام و سیرۀ پیغمبر اسلام مشترک همه ماست، اهل بیت پیغمبر مشترک همه ماست. ما مشترکات ما را نباید کنار بگذاریم. مشترکات مناسک و عبادات ما خیلی بیشتر است تا آنجاهایی که فاصله دارد. ما باید مشترکات را حفظ کنیم.
در زمانی در ایران اختلافی بین دو گروه رخ داده بود. امام خمینی (ره) در آن زمان در نجف بود، پیامی داد و گفت: "امروز اصل توحید در خطر است. به فکر توحید باشید، اصل خداپرستی در خطر است، به فکر آن باشید." ما امروز باید به فکر اصل اسلام باشیم. آنهایی که با اسلام مخالف‌اند، هم با شیعه مخالف اند و هم با سنی مخالف اند. آنهایی که با اصل اسلام مخالف اند، با همه آیات قرآن مجید مخالف اند. آنهایی که با اسلام مخالف‌اند، با پیغمبر اسلام و سیره پیغمبر و روایات پیغمبر مخالف هستند.
بنابراین وحدت دنیای اسلام برای ما بسیار اهمیت دارد. معنی این حرف این نیست که شیعه بگوید من شیعه نیستم، نه شیعه، شیعه است یا سنی بگوید من سنی نیستم، نه سنی هم سنی است. اصل برای ما اسلام است؛ یعنی چشمۀ اصلی اسلام است و از این چشمۀ اصلی نهرهای مختلف انشعاب پیدا کرده است. ما از این نهر به نام شیعه استفاده می-کنیم، شما از آن نهر به نام سنی استفاده می کنید. درست است دو نهر است و شاید این دو نهر مزه آبشان هم عین هم نباشد، ممکن است از روی سنگ‌هایی یا سرزمین هایی عبور کرده باشد که طعم آنها عین هم نباشد، اما آب است و حیات ما از آن آب است و از یک چشمه و یک ریشه به نام قرآن، اسلام و پیغمبر اسلام است. بنابراین این مسئله بسیار مهم است که ما وحدت دنیای اسلام را حفظ کنیم.
امروز آنهایی که در منطقه ما دارند مسلمان‌ها را می‌کشند، هم شیعه و هم سنی را می‌کشند. داعش مگر شیعه را نمی‌کشد؟ مگر سنی را نمی‌کشد؟ مگر مسیحی‌ها را نمی کشد؟ مگر اهل مذاهب دیگر را نمی کشد؟ مگر اطفال را نمی کشد؟ مگر سر بچه ها را نمی برد؟ گفت عقل آن نیست که بین خیر و شر را تشخیص بدهد، عقل آن چیزی است که خیر الشرین را تشخیص بدهد، ممکن است دو شر داشته باشیم. آن چیزی خیر است که خطرش کمتر است. دو چیز داریم که هر دو مهم است، اما اهم را باید بچسبیم. زمانی که بین اهم و مهم مخیر می شویم، اهم را که اهمیت بیشتری دارد اتخاذ می کنیم.
امروز در منطقه ما داعش آبروی شیعه را نبرده، آبروی سنی را هم نبرده است، آبروی اصل اسلام را به خطر انداخته است. ضد قرآن مجید است، ضد مسیر حق است. شما ببینید امروز چه شرایطی را در منطقه به وجود آورده اند. آنچه در قرآن مجید آمده است؛ این است که ما نه تنها باید مسجد را حفظ کنیم، باید معابد را حفظ کنیم. خود قرآن مجید به ما
می‌گوید:
اذن للذین یقاتلون بأنهم ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر. الذین اخرجوا من دیارهم بغیر حق الا ان یقولوا ربنا الله و لولا دفع الله الناس بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بیع و صلوات و مساجد یذکر فیها اسم الله کثیراً.
آنچه قرآن به ما می گوید این است که مردم مؤمن و مسلمان باید در برابر ظلم دفاع کنند؛ در برابر آن کسی که مردم را به ناروا از خانه هایشان بیرون رانده‌؛ این دفاع برای این است که عبادتگاه‌ها حفظ شود؛ صومعه هم حفظ شود، کلیسا هم حفظ شود، مسجد هم حفظ شود. خود قرآن مجید به ما می‌گوید حتی با مسیحی ها هم باید بر سر آن چیزی که اشتراک داریم، وحدت داشته باشیم؛ الی کلمه سواء بیننا و بینکم أن لا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئاً.
قرآن به ما می گوید با مسیحی ها هم راجع به خداپرستی و عدم شرک در کنار هم قرار بگیرید. اگر این طور است آن وقت ما شیعه و سنی، ما مسلمان ها که یک قرآن و یک پیغمبر را قبول داریم، نباید از هم فاصله بگیریم. بله ما همه مسلمانیم، ما همه پیرو قرآن هستیم؛ اما در عین حال ممکن است مذاهب مختلف هم باشد، تفکرات مختلف هم باشد. باید همدیگر را تحمل بکنیم.
ما باید حد تحمل خودمان را بالاتر ببریم. پیغمبر اسلام آنقدر سعه صدر داشت که منافقین را با آنکه می شناخت، در مدینه منافقین آنهایی بودند که به دل ایمان نیاورده بودند، به زبان ایمان آورده بودند، اما پیغمبر حتی آنها را هم تحمل کرد. اگر آنها نمی‌خواستند با مسلمانان بجنگند، اگر اخلال ایجاد نمی‌کردند، پیغمبر حتی آنها را هم تحمل می کرد، با آنها زندگی می کرد. مگر افکار مسلمانان عین هم بود؟ یکی افکار بسیار والایی داشت، یکی افکار پایین‌تری داشت، پیغمبر همه را تحمل می‌کرد. ما باید همدیگر را تحمل کنیم؛ ضمن اینکه به مذهب خودمان هم اعتقاد داریم. هیچ اشکالی ندارد.
به هر حال، امروز سالروز واقعه غدیر خم بوده است. اصل غدیر خم مورد اتفاق شیعه و سنی است. هم شیعه قبول دارد و هم سنی. ممکن است تفسیرهای متفاوتی داشته باشند؛ اما اصل واقعه غدیر را هم شیعه‌ها و هم سنی ها قبول دارند و شما دیدید در کتاب الغدیر مرحوم علامه امینی (ره) از صد مسیر، از شیعه و سنی، نقل می‌کند که واقعه غیر مورد اتفاق همه است. حالا ممکن است برداشت‌های متفاوتی داشته باشیم؛ اما اصل واقعه غدیر مورد اتفاق ماست و این مهم است که روی موارد مشترک تأکید کنیم. و در مواردی اگر فاصله و اختلافی داریم آنها را کم کنیم. می‌شود مواردی را که مورد اختلاف است در یک شرایط دیگر که دشمنان ما را رها کرده باشند و ما در شرایط بهتری قرار گرفته باشیم، بنشینیم و راجع به اختلافات هم بحث بکنیم. اشکالی ندارد؛ به هر حال نظرات خودمان را بیان بکنیم.
این مسئله تقریب بین مذاهب خیلی مهم است که از زمان مرحوم شلتوت رئیس دانشگاه الازهر مصر و مرحوم آیت الله بروجردی (ره) در ایران با هم به نظر مشترک رسیدند که شیعه و سنی دارالتقریب درست کنند؛ خانه ای که خانه نزدیکی و وحدت و اتحاد است، و امام خمینی(ره) هفته ای را به عنوان هفته وحدت شیعه و سنی اعلام کردند؛ از 12
ربیع‌الاول که طبق نظر اهل سنت روز ولادت پیغمبر اسلام است تا 17 ربیع الاول یا ربیع المولود که روز ولادت پیغمبر طبق روایات شیعه است. بنابراین این مسئله بسیار مهم است. این مسئله بزرگ را نباید از یاد ببریم؛ دشمنان اسلام می خواهند بین ما تفرقه ایجاد کنند.
این هم درست نیست که بگوییم عربستان سعودی نماینده اهل سنت و ایران نماینده شیعه است. این هم نادرست است؛ به دلیل اینکه برای ما شیعه و سنی فرقی نمی کند. در ایران عده زیادی اهل سنت داریم که در کنار هم زندگی می کنیم و با هم برادر هستیم. در مجلس و پارلمان ما نمایندگانی که حضور دارند هم شیعه هستند و هم از اهل سنت هستند. هم حتی مسیحی و یهود هم هستند. بنابراین همه مذاهب حضور دارند و این‌طور نیست که بگوییم ایران شیعه است. ایرن از فلسطین با همه قدرت حمایت می‌کند، فلسطینی ها که شیعه نیستند. ما از غزه دفاع و حمایت می‌کنیم؛ آنجا که شیعه نیست. ما از لبنان حمایت می کنیم که هم شیعه و هم سنی است. ما داریم از عراق حمایت می کنیم. در عراق هم شیعه و سنی است. ما از سوریه هم حمایت می‌کنیم. آنجا هم شیعه، هم اهل سنت و هم مسیحی است.
برای ما دفاع از مظلوم مهم است. این بیان امیرالمؤمنین علی (ع) است که به فرزندان خودش امام حسن (ع) و امام حسین(ع) فرمود: کونا للظالم خصماً و للمظلوم عوناً . همیشه یار مظلوم و دشمن ظالم و ستمگر باشید. بنابراین برای ما ظالم و مظلوم مهم است، برای ما امروز جان انسان ها مهم است. در سوریه نه فقط اگر یک سنی کشته شود ناراحتیم، اگر یک مسیحی هم کشته شود ناراحتیم. فرقی نمی‌کند. یک انسان مظلوم اگر کشته شود ما باید ناراحت شویم و نباید تحمل کنیم. خود پیغمبر می‌فرماید: من سمع رجلا ینادی یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم .
می‌فرماید: "من سمع رجلاً" نه "من سمع الشیعه"، نه "من سمع السنی"، نه "من سمع مسلماً" ؛ بلکه "من سمع رجلاً".
اگر انسانی به مسلمان گفت به من پناه بده، به من کمک کن، اگر ما کمک نکردیم، پیغمبر می‌فرماید: شما آن زمان مسلمان واقعی نیستید. بنابراین برای ما جان انسان‌ها و جان مظلومین بسیار مهم است.
اما نکته دوم راجع به سوریه است. ظلم های فراوانی در سوریه اتفاق می‌افتد، هیچ کس نمی تواند بگوید در سوریه فقط یک ظلم وجود دارد، اما شما در کشوری که تروریست های خطرناکی مثل داعش و جبهه النصره جمع شده‌اند که تروریست هستند و دارند مردم را قتل عام می‌کنند‌، چه راهی دارید؟ ما هم قبول داریم که آینده سوریه باید با انتخابات حل شود. ما هم قبول داریم در آینده سوریه خود مردم سوریه باید نظر بدهند؛ اما الان و در این فاصله برگزاری انتخابات سراسری و عمومی چطور امکان پذیر است؟ حالا من اصلاً بحث اسد را نمی کنم. به هر حال یک کشوری یک ارتشی و دولتی دارد. شما اگر بگویید من آن ارتش را قبول ندارم، من آن دولت را قبول ندارم، کار سخت تر می‌شود، کار بدتر می‌شود. نمی شود مردم را نجات داد. کشتار بیشتر می‌شود.
اینکه در آینده مردم می خواهند آقای اسد را انتخاب کنند یا فرد دیگری به عهده خودشان است. حکومت آینده سوریه به عهده ما نیست، به عهده مردم سوریه است. مردم سوریه، به هرکس که رأی دادند ما قبول داریم. برای ما فرقی نمی کند؛ اما الان در این شرایطی که 60 درصد خاک سوریه در دست داعش است، 60 درصد سرزمین سوریه در تصرف داعش است، بخش بزرگی از سوریه در تصرف جبهه النصره است. شما می‌خواهید چه کنید؟ چه راهی برای شما وجود دارد؟ در این شرایط حتی آن کشورهای اسلامی که قبلاً به ما می گفتند لازم است با اسد مبارزه بشود، امروز آنها هم می گویند راه چاره ای وجود ندارد. اروپایی ها که قبلاً به ما می گفتند مخالف اسد هستند، امروز می‌گویند راه چاره ای وجود ندارد، حتی امریکا که مخالف اسد است هم می گوید راه چاره ای وجود ندارد. شما از دولت امریکا بپرسید اگر اسد نباشد، چه کسی باشد؟ ارتش سوریه نباشد، چه کسی باشد؟
راه دیگری وجود ندارد جز اینکه در این شرایط انتقالی و در این شرایط موقت بتوانیم امنیت را در سوریه به وجود بیاوریم و جلوی کشتار مردم را بگیریم. داعش رحم و مروت ندارد و هیچ اصلی را قبول ندارد. ممکن است شما یک نفر را پیدا بکنید بگویید این فرد پنج ایراد دارد ده تا خوبی دارد؛ اما شما در وجود داعش خوبی پیدا نمی کنید. اینها شر محض هستند؛ همه وجودشان شرارت است. موجودات کثیف و خطرناکی که آدم را زنده زنده در قفس می‌سوزانند. شما در دنیای امروز کسی را سراغ دارید که اینقدر وحشیانه عمل بکند؟ کودک خردسال را سر می برند. شما چنین وحشی‌گری‌ای را سراغ دارید.
بله، ممکن است بمبارانی هم انجام بگیرد که آن بمباران درست نباشد. امریکایی ها مگر چند روز پیش سربازان ارتش سوریه را نکشتند. مگر در دیر الزور با بمباران سربازان سوریه را کشتار نکردند؟ حالا شما می گویید دولت امریکا باید برود چون این اشتباه یا تعمد را کرده است؟ من البته در این حادثه اخیر قبول ندارم که اشتباه باشد، به دلیل اینکه همزمان و روز قبل از آن اسرائیل در قنیطره به ارتش سوریه حمله کرد. بنابراین ما امروز راهی نداریم. حتی امریکا و اروپا، همه قبول دارند که در کوتاه مدت راهی جز اسد وجود ندارد. امریکا هم این را قبول دارد، اروپا هم این را قبول دارد و همه قبول دارند که در بلند مدت باید با رأی مردم کسی را که انتخاب کرد.
البته اختلاف نظر در منطقه زیاد است، اشکال ما این است که برخی از کشورهایی که متأسفانه مسلمان هم هستند دارند به داعش کمک می‌کنند. این غیرقابل قبول است. این را نمی شود تحمل کرد که کشوری اسلامی با پول مسلمانان به داعش کمک کند؛ به داعش اسلحه بدهد. این غیر قابل قبول و غیر قابل تحمل است.
بنابراین ما در مسئله سوریه هیچ‌گونه قضاوتی نداریم. ما در مسئله عراق هم می گوییم حکومت عراق با رأی و نظر مردم است. در عراق هم می‌گوییم در حکومت عراق هم باید شیعه باشد ، هم سنی باشد، هم کرد باشد، همه باید باشند. راهی جز این وجود ندارد. اما می‌شود در عراق جلوی داعش ایستادگی نکرد؟ می‌شود موصل را آزاد نکرد؟ می‌شود مردم تحت ظلم و ستم داعش باشند؟
بنابراین ما امروز در شرایطی هستیم که راه دیگری نداریم. شما می‌گویید در سوریه در جایی عده ای بی گناه کشته شدند؛ بله، در سراسر سوریه عده زیادی بی گناه کشته می شوند، اما چه راهی داریم؟ یک مقدار باید عملی فکر کنیم. در شرایط امروز چه راهی برای ما وجود دارد؟ چه مسیری برای ما وجود دارد؟ به نظر من اگر در سوریه ارتش سوریه نبود، اگر حمایت برخی از کشورها از جمله حمایت ایران نبود، امروز کشتاری بزرگ‌تر را در سوریه شاهد بودیم. امروز داعش نه تنها 60 درصد که 100 درصد سوریه را اشغال کرده بود. داعش دیگر به عنوان گروه نبود، بلکه به عنوان دولت بود. کما اینکه خودشان هم دنبال تشکیل دولت عراق و شام هستند؛ اسمشان هم بر همین مبناست؛ به هر حال دولت عراق، سوریه و شامات مد نظر آنهاست.
بنابراین به نظر من امروز ما مسلمانان هم باید متحد باشیم و باید تروریست‌ها را به عنوان اولویت اول از بین ببریم. البته یک سری مسائل و مشکلات است که باید آن مشکلات را حل کرد. به نظر ما رأی نهایی در سوریه رأی مردم است و هرچه مردم خواستند همان باید مبنا باشد.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

92488
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.