کد مطلب: 112839

شنبه 19 خرداد 1397 17:36

ایران آیا ناخوش است؟

ایران آیا ناخوش است؟ این پرسش مهم، حدود یک قرن پیش توسط «حبل المتین» در قالب گزاره‌های زیر طرح می‌شود:

«زمانی که ما با ملل عالم مراوده و معاشرت نداشتیم، و در یک گوشه دنیا با عادات و رسوم سه هزارساله زندگی می‌کردیم، و با اسباب و آلات عهد عتیق یک نوع معاش تلخ که در مذاق ما خیلی شیرین می‌آمد داشته، از شدت بی‌خبری از اوضاع روزگار، خویشتن را ارشد اولاد آدم می‌خواندیم، اهل کره زمین را ریزه‌خوار خوان کرم و انعام خود می‌شمردیم، اگر با آن حال غرور و نخوت از ما سوال می‌کردند: ایران آیا ناخوش است؟ بی‌شبهه در جواب برآشفته متغیرانه جواب می‌دادیم: خیر! معاذالله. ایران بهشت جهان است و رشک جنان! ایران مرکز بزرگان است و مجمع دانایان و چشم و چراغ عالم است و اهلش زبده‌ی بنی آدم! مزاجش در غایت صحت است و نهایت سلامت است!».

ممکن است در جامعه امروز ایرانی نیز، هم‌چون یکصد سال پیش کسانی باشند که اساسا معتقد نباشند که «مادر وطن ناخوش است». حبل المتین اعتقادی این گونه را جهل مرکب دانسته و بر آن بود که اگر ایرانیان «از اوضاع زمانه و ترقیات دول و ملل و تجملات اقوام مختلفه و کثرت علوم و بسیاری اختراعات و اکتشافات و صنایع و ظرایف» آگاه می‌بودند، بدین پرسش پاسخ دیگری می‌دادند: «بلی! ایران مریض است و مرض در نهایت شدت بر او مستولی است. بلکه حس و قدرتش به کلی تمام شده، جز هیکلی از او باقی نیست».

چه باید کرد تا میان انواع مختلف انسان ایرانی، اجماعی پیرامون اساس خوشی یا ناخوشی ایران حاصل گردد؟ دکترمحمدرضا تاجیک در این مقاله تلاش می‌کند به این سوال پاسخ دهد.

برای دریافت و مطالعه متن کامل مقاله «ایران آیا ناخوش است» از لینک دانلود زیر استفاده کنید.

تمامی مطالب فوق عینا برگرفته از مقاله مذکور است.