برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا؛ مؤسسه چتم هاوس سال 2019 در مقاله‌ای با عنوان «چنددستگی در خلیج‌فارس: تأثیرات و پیامدهای بحران قطر» (The Gulf Divided: The Impact of the Qatar Crisis) به بررسی تحریم قطر از ژوئن سال 2017 و اثرات آن سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا پرداخته است.

مؤسسه رند منتشر کرد:

چین و نظم بین‌المللی

این گزارش بخشی از پژوهش گسترده‌تر مؤسسه رند در زمینه «نظم بین‌الملل لیبرال پس از جنگ جهانی دوم» است. این پروژه به بررسی بنیان‌های نظری و تاریخی نظم، وضعیت کنونی و چشم‌اندازهای آتی آن و همچنین اقدامات سیاستی برای آینده می‌پردازد. گزارش حاضر منعکس‌کننده تحلیل این مؤسسه از رویکرد چین به یک نظم چندجانبه بوده و پیامدهای این تحلیل را برای سیاست آینده ایالات‌متحده ترسیم می‌کند.

سرویس تحقیقاتی پارلمان اروپا منتشر کرد:

عملیات‌های نفوذ خارجی در اتحادیه اروپا

تلاش برای اثرگذاری بر فرآیند تصمیم‌گیری سیاسی ورای محدوده سیاسی خود یک پدیده جدید نیست؛ بلکه جزء لاینفکی از تاریخچه مسائل ژئوپلیتیک است. در حالی که قدرت سخت متکی بر نیروی نظامی و اقتصادی است، قدرت نرم یک کشور شامل دیپلماسی عمومی و گفتگو در خصوص ارزش‌ها، فرهنگ‌ها و تفکرات است، که به طور معمول مطابق با رفتار آن در خارج هستند.

بنیاد برتلسمان استیفتونگ منتشر کرد:

ایران دو سال پس از برجام

بنیاد برتلسمان استیفتونگ سال ۲۰۱۸ در مقاله‌ای با عنوان «گزارش کشوری سال ۲۰۱۸ شاخص تغییر بنیاد برتلسمان استیفتونگ (BTI) در مورد ایران» (BTI 2018 Country Report - Iran) به مطالعه شرایط ایران پس از گذشت دو سال از امضای برجام پرداخته است.
مؤسسه فارین پالیسی سال ۲۰۱۹ در مقاله‌ای با عنوان «آمریکا به آن قدرتمندی که فکر می‌کند، نیست» (America Isn’t as Powerful as It Thinks It Is) به طرح این سؤال پرداخته است: «ایالات‌متحده چقدر قوی است؟»

مؤسسه مطالعات استراتژیک ملی منتشر کرد:

دیدگاه‌های چین در خصوص طرح کمربند و جاده

مقامات چینی، ابعاد امنیتی طرح مشخص سیاست خارجی شی‌جین‌پینگ (طرح کمربند و جاده) را کم‌اهمیت انگاشته‌اند. با این حال، استراتژیست‌های چینی سه مسئله مهم را به‌طور گسترده‌ای مورد تحلیل قرار داده‌اند: مزایای استراتژیک طرح کمربند و جاده برای چین، مخاطرات و چالش‌های امنیتی کلیدی این طرح، و راه‌های کاهش این مخاطرات. گزارش «دیدگاه‌های چین در خصوص طرح کمربند و جاده (منطق استراتژیک، مخاطرات و پیامدها)» به بررسی بینش‌ها و نظرات این تحلیلگران در خصوص پیامدهای مربوط به استراتژی ایالات‌متحده می‌پردازد.

مؤسسه جهت‌گیری‌های آینده بین‌المللی منتشر کرد:

چین در خاورمیانه: فاکتور ایران

مؤسسه جهت‌گیری‌های آینده بین‌المللی سال ۲۰۱۸ در مقاله‌ای با عنوان «چین در خاورمیانه: فاکتور ایران» (China in the Middle East: The Iran Factor) به بررسی علاقه چین به توسعه روابط خود با کشورهای خاورمیانه از جمله ایران پرداخته است.

مؤسسه «واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک» منتشر کرد:

سیاست ایالات‌متحده در شبه‌جزیره عربستان

مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک سال ۲۰۱۹ با انتشار مقاله‌ای با عنوان «سیاست ایالات‌متحده در شبه‌جزیره عربستان» (U.S. Policy in the Arabian Peninsula) به ارزیابی سیاست آمریکا در قبال عربستان سعودی پرداخته است.
به تازگی، پنتاگون برای سال مالیِ ۲۰۲۰، «بودجه دفاع ملیِ» ۷۵۰ میلیارد دلاری درخواست کرده است که سهم وزارت دفاع / پنتاگون، بدون احتساب بودجۀ آژانس‌های وابسته، مبلغ ۷۱۸ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار برآورد شده است. با توجه به بودجه پنتاگون در سال ۲۰۱۹ که بالغ بر ۶۵۸ میلیارد دلار است، لایحۀ جدید دفاعی آمریکا برای سال ۲۰۲۰، رشد ۴.۷ درصدی را نشان می‌دهد. از این‌رو تلاش شده است در متن پیش‌رو به جزئیات بودجه دفاعی آمریکا در سال ۲۰۲۰ پرداخته شود.
مقایسه سیاستی اندیشکده‌های جهان

مرکز توسعه بین‌المللی دانشگاه هاروارد منتشر کرد:

شکست سیاست عمومی

با توجه به ادعای صاحب‌نظران در خصوص شکست سیاست‌های عمومی در «اغلب اوقات»، مرکز توسعه بین‌المللی دانشگاه هاروارد سال 2018 در مقاله‌ای با عنوان «شکست سیاست عمومی: «بسامد» و «چیستی شکست»» (Public Policy Failure: How Often? and What is Failure, Anyway?) ضمن بررسی نرخ شکست این سیاست‌ها در نهادی مانند بانک جهانی به دنبال یافتن پاسخی به این سؤال است که «بسامد این شکست‌ها چقدر است؟».