مرکز مطالعات سیاسی اروپا منتشر کرد:

روابط ایران و اروپا پس از توافق هسته‌ای

مرکز مطالعات سیاسی اروپا، سال ۲۰۱۶ در گزارشی با عنوان «روابط اتحادیه اروپا و ایران پس از توافق هسته‌ای» (EU-Iran Relations after the Nuclear Deal) به قلم استیون بلاکمنز، انوشیروان احتشامی و گادات باهگات، به بیان پیشنهاداتی برای کمک به اتحادیه اروپا به منظور تدوین یک راهبرد جامع در حوزه روابط با ایران پرداخته است.

واحد اطلاعات اکونومیست منتشر کرد:

شورای همکاری خلیج‌فارس در ۲۰۲۰؛ منابعی برای آینده

واحد اطلاعات اکونومیست در گزارشی با عنوان «شورای همکاری خلیج‌فارس در ۲۰۲۰- منابعی برای آینده» (The GCC in 2020: Resources for the future) و به قلم جین کینینمونت، با توجه به افزایش ۳۰ درصدی جمعیت شورای همکاری خلیج‌فارس و اهمیت روزافزون نیازشان به تأمین برق، مواد غذایی و آب، به بررسی این موضوع پرداخته است که نحوه مواجهه منطقه با این چالش‌ها، اثر چشمگیری بر رونق و کیفیت زندگی منطقه، نه‌تنها در سال ۲۰۲۰ بلکه همچنین در دهه‌های پیشِ رو خواهد داشت.

نظم اقتصاد جهانی تا سال ۲۰۵۰ چگونه تغییر خواهد کرد؟

چشم‌انداز ۲۰۵۰

طی مطالعه‌ای که سال 2017 در موسسه پی.دبلیو.سی توسط جمعی از محققان (جان هاکس‌ورس، راب کلاری و هانا آدینو) صورت گرفت؛ وضعیت اقتصاد جهانی در سال 2050 از منظر اندازه اقتصاد جهان، بازارهای نوظهور و وضعیت آن‌ها، سهم کشورها از تولید ناخالص داخلی جهان، کشورهای پیشرو در رشد اقتصادی و... بررسی شده است.
مقایسه سیاستی اندیشکده‌های جهان
مؤسسه مک‌کینزی سال ۲۰۱۵ در مقاله‌ای با عنوان «عربستان سعودی فراسوی نفت: تحول در سرمایه‌گذاری و بهره‌وری» (Saudi Arabia beyond Oil: The Investment and Productivity Transformation) به مطالعه اقتصاد متکی به نفت عربستان و تلاش این کشور برای فاصله گرفتن از اتکای صرف به درآمدهای نفتی در راستای ایجاد قابلیت «پایداری» پرداخته است.
مقایسه سیاستی اندیشکده‌های جهان

در شماره نهم بولتن تحلیل سیاست‌گذاری عمومی در جهان منتشر شد:

استندآپ کمدی با موضوعات علمی

شماره نهم بولتن «تحلیل سیاست‌گذاری عمومی در جهان» در دو حوزه سیاست محیط‌زیست و سیاست علم و فناوری برای بهره‌مندی پژوهشگران و ذی‌نفعان حوزه سیاست‌گذاری منتشر می‌شود.

نگاهی به مطالعات صورت گرفته در زمینه­‌ ابعاد اجتماعی و سیاسی حذف سدها

حذف سدها؛ از توهم تا واقعیت

در چند سال اخیر در کشورمان، سخن از حذف سدها را بارها شنیده‌ایم. سدهایی که با هزینه‌های گزاف احداث شده‌اند و خوب یا بد در حال بهره‌برداری هستند. سدهایی که با تأمین منابع آب از یک سو و تخریب اکوسیستم‌ها و سرمایه‌های انسانی از سوی دیگر، برخی را منتفع و برخی دیگر را متضرر کرده‌اند. اگرچه احداث سدها توانسته‌است از طریق تنظیم جریان آب و کنترل سیلاب‌ها، به بهبود معیشت و رفاه جوامع کمک شایانی را ارائه دهد، اما از طرف دیگر وضعیت نامطلوب اکوسیستم های آسیب‌پذیر کشورمان موجب شده تا تقاضا برای حذف سد مطرح گردد.