مطالعه موردی اقدامات عملی دولت‌های سوئد، کانادا و ژاپن (2018-۲۰۱۵)

بررسی ابعاد جدید امنیت در دستور کار بین‌المللی

هدف اصلی پژوهش انجام شده، بررسی ابعاد جدید امنیت در دستور کار بین‌المللی با تأکید بر سند «توسعه هزاره» و سند «توسعه پایدار» است.سؤال اصلی این پژوهش آن است که ابعاد جدید امنیت مطابق با این دو سند کدامند؟ و کشورهای موفق در سیاستگذاری‌های خود چه اقداماتی را در این زمینه انجام داده‌اند؟این پژوهش در کنار بررسی تحول مفهوم امنیت در بعد نظری روابط بین‌الملل (گذار از مفهوم امنیت مضیق و محدود به امنیت موسع) به بررسی مطالعه موردی اقدامات عملی سه کشور ژاپن، سوئد و کانادا به‌عنوان موفق‌ترین دولت‌ها از سه قاره آسیا، اروپا و آمریکا در زمینه ابعاد جدید امنیت بر اساس گزارش سال 2018 سازمان ملل با عنوان «رتبه‌بندی کشورها بر اساس میزان پیشرفت در اجرای اهداف سند توسعه پایدار» پرداخته است.
تقابل دو کشور آمریکا و جمهوری اسلامی ایران دارای پیشینه نسبتاً طولانی است و چالش‌های اخیر در حوزه‌های: نظامی، هسته‌ای، جنگ‌های نیابتی، برنامه موشکی، امنیت رژیم صهیونیستی، ادعای حقوق بشری و ... بر شدت آن افزوده است.در این مقاله تلاش شده تا با کمک روش‌های آینده‌پژوهی، پیشران‌های اصلی و کلیدی مؤثر بر تهدیدات آمریکا علیه ج.ا.ایران شناسایی شود.
عدم شکل‌گیری موازنه قدرت در مقابل ایالات‌متحده پس از فروپاشی شوروی، به مدت یک ربع قرن، از پدیده‌های جدید در روابط بین‌الملل بوده است. اندیشمندان لیبرال علت این امر را علاوه بر قدرت خارق‌العاده آمریکا در بعُد نظامی، وجود مجموعه عواملی می‌پندارند که به آن قدرت نرم آمریکا می‌گویند.ایجاد نهادها، سازمان‌ها و رژیم‌های بین‌المللی، تولید کالاهای عمومی امنیتی، مالی، تجاری و اقتصادی، چندجانبه‌گرایی و پرهیز از یکجانبه‌گرایی و نهایتاً ساختار لیبرال داخلی، اصلی‌ترین وجهه قدرت نرم آمریکاست که سبب شده است آمریکا حائز جایگاه هژمون لیبرال در نظم مستقر بین‌المللی شود.اما در دوره جورج واکر بوش، یکجانبه‌گرایی و بی‌توجهی به برخی ساختارها و نهادهای بین‌المللی در سیاست خارجی آمریکا، خوشبینی‌های محض در مورد هژمون خوشخیم را با تردید روبه‌رو کرد.پس از ریاست‌جمهوری باراک اوباما و با روی کار آمدن دونالد ترامپ، او با سیاست اول آمریکا، عقب‌نشینی دهشتناک از بسیاری از نهادها و رژیم‌های بین‌المللی، خودداری از تولید کالاهای عمومی امنیتی و اقتصادی و پایان دادن به آنچه سواری مجانی می‌خواند، پیگیری ناسیونالیسم اقتصادی، یکجانبه‌گرایی محض در نظام بین‌الملل و نهایتاً بی‌اعتنایی به منافع سایر بازیگران از جمله دوستان و هم‌پیمانان آمریکا شد و جایگاه هژمون لیبرال و خوشخیم بودن این کشور را با چالش جدی مواجه کرد.
قفقازجنوبی به‌رغم وسعت کمی که دارد منطقه‌ای مهم برای انتقال انرژی محسوب می‌شود. اما با توجه به محدودیت‌های جغرافیایی حاکم بر منطقه، خطوط لوله آن باید از مناطق مجاور به بازار مصرف برسد. ترکیه با استفاده بهینه از این وضعیت نه‌تنها تبدیل به مسیر ترانزیت انرژی قفقازجنوبی شده است؛ بلکه بخشی از نیاز داخلی خود را نیز تأمین می‌کند.این مقاله در پی پاسخ به این پرسش‌ها است که جایگاه ترکیه در ژئوپلیتیک انرژی قفقازجنوبی چیست؟ و این جایگاه چه پیامدهایی برای ایران دارد؟
این مقاله تلاش کرده است تا ضمن بیان و بررسی آثار و تبعات تحریم‌ها در صنعت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران، بر کنشگران اصلی موجود در ساختار سیاسی و قانونگذاری ایالات‌متحده آمریکا (کنگره، وزارت خزانه‌داری و اداره کنترل سرمایه‌های خارجی آمریکا) توجه کند.
نگارندگان در این نوشتار در پی بررسی آسیب‌شناسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در طول چهار دهه گذشته از منظر نهادگرایی، به دنبال یافتن پاسخ این سؤال بودند که نهادهای اساسی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران کدامند و چرا این نهادها به برخی از اهداف سیاست خارجی خود دست پیدا نمی‌کنند؟

از مجموعه مقالات چین:

آینده‌های چینی؛ افق 2025

جولای 2017، مرکز مطالعات امنیتی اتحادیه اروپا (EUISS) سومین مورد از مجموعه کارگروه‌های «آینده‌های» خود را (پس از جهان عرب در سال 2015 و روسیه در سال 2016) به منظور تلاش برای پیش‌بینی روندهای کنونی تا میان‌مدت، به چین اختصاص داد و گزارشی با عنوان «آینده‌های چینی؛ افق 2025» منتشر کرد.
خبر اندیشکده‌های جهان