مهمترین منفعت امنیت ملی ایالات متحده در یمن، شکست القاعده در جزیره العرب و در عین حال، پشتیبانی از تلاش‌های اعراب برای حمایت از حکومت یمن است که مورد شناسایی بین‌المللی قرار گرفته است، حکومتی که بیشتر درگیر مبارزه با شورشیان حوثی تحت حمایت ایران است تا القاعده در جزیره ‌العرب. واشنگتن نیز باید برای مهار نفوذ ایران در یمن تلاش کند، اما این مهم به احتمال زیاد از رهگذر توافقی سیاسی برای فرو نشاندن نبرد به دست می‌آید و بسیار بعید است که پیروزی نظامیِ حکومت ضعیف یمن و متحدان عربی آن بتواند این امر را محقق سازد.

چگونه منازعه ترکیه با پ.ک.ک. به جنگ داخلی سوریه و کردستان عراق شکل می‌دهد:

جنگ سایه‌ها

درگیری بین ترکیه و پ.ک.ک. بی‌شک سرنوشت جنگ داخلی سوریه و کردستان عراق را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این گزارش بر آن است تا این مناقشه تلخ را روشن‌تر کرده و درباره برخی از پیامدهای بارز آن بحث کند.

«شورای آتلانتیک: مرکز رفیق حریری برای خاورمیانه» منتشر کرد:

گزارش کار گروه آینده عراق

دولت عراق با حمایت ایالات متحده و شرکای آن در ائتلاف، در آستانه باز ‌پس ‌گیری تمام سرزمین‌هایی قرار دارد که دولت اسلامی عراق و شام در طول چند سال گذشته اشغال کرده بود. در این گزارش، ما به ارائه این استراتژی می‌پردازیم که ایالات متحده چگونه از این موفقیت برای شکست همیشگی داعش و تضمین بلندمدت منافع امنیت ملی ایالات متحده در عراق استفاده کند.
«توافق ۱+۵ با ایران در برچیده شدن تحریم‌های ایران بسیار بهتر عمل کرد تا انهدام زیرساخت‌های هسته‌ای ایران». این یکی از یافته‌های گزارش «پیامدهای خطرناک منطقه‌ای توافق هسته‌ای ایران» نوشته جیمز فلیپس است که توسط بنیاد هریتیج در سال ۲۰۱۶ منتشر شده‌است.

بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها منتشر کرد:

ترسیم نتیجه‌گیری گسترده‌تر در برنامه هسته‌ای ایران

در چارچوب توافق هسته‌ای با ایران که رسماً با عنوان برنامة جامع اقدام مشترک (برجام) شناخته می‌شود، زمانی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به یک «نتیجه‌گیری گسترده‌تر» برسد که برنامة هسته‌ای تهران کاملاً مسالمت‌آمیز است، محدودیت‌های اساسی به پایان خواهند رسید. این نتیجه‌گیری منجر به لغو باقیماندة تحریم‌های غیرهسته‌ای سازمان ملل، از جمله منع آزمایش موشک‌های بالستیک و ممنوعیت فروش سلاح‌های متعارف خواهد شد. به علاوه، ایالات متحده و اتحادیه اروپا شرکت‌های بیشتری را از فهرست تحریم‌ها خارج خواهند کرد.

درس‌هایی برای سیاست خارجی آمریکا در جنگ ناکام علیه تروریسم

عقب‌گرد

در این تحلیل سیاستی، ما استدلال می‌کنیم که جنگ با تروریسم یک شکست بوده است. این شکست دو عامل اساسی -و در پیوند با هم- دارد. عامل نخست، ارزیابی اغراق‌آمیز از تهدید تروریستی متوجه ایالات متحده است که به یک کارزار گستردة مبارزه با تروریسم منتهی شد و ربط چندانی به محافظت از آمریکایی‌ها در برابر حملات تروریستی هم نداشت. عاملِ دوم شکست، اتخاذ یک استراتژی تهاجمی مبنی بر مداخلة نظامی بود. این مسأله، تا حد زیادی در نتیجة ارزیابی اشتباه از چالش تروریسم بود و همچنین در اعتقاد همه‌جانبه نخبگان واشنگتن دی. سی. به ماهیت ناگزیر قدرت آمریکا و سودمندی نیروی نظامی در سیاست بین‌الملل ریشه داشت. در مجموع، این عوامل، استراتژی را به وجود آوردند که هم ناکارآمد و هم مخرب است.

موسسه مطالعات جنگ (The Institute for the Study of War) منتشر کرد:

نقش ایران در عملیات کرکوک در عراق

در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷ ایران پشتیبانی نظامی تعیین‌کننده‌ای را برای وادار کردن کردهای عراقی به تسلیم در کرکوک فراهم نمود. نیروهای نظامی از سه شاخه اصلی نایبان ایران در این عملیات شرکت نمودند: کتائب حزب الله، عصائب اهل الحق، و سازمان بدر. ایران سعی نمی‌کند که در انظار عمومی، از نخست وزیر عراق حیدر العبادی پیشی گرفته یا او را تحت‌الشعاع قرار دهد. در عوض ایران به عبادی اجازه داد اعتبار به دست بیاورد، در حالی که بی‌صدا نمایندگان خود را برای تأثیرگذاری در آیندۀ کرکوک مستقر نمود. مؤسسه مطالعات جنگ، یک مطالعه دقیق در مورد فعالیت رسانه اجتماعی و سایر گزارش‌های مربوط به تغییر موقعیت در عراق انجام داده تا نقش نایبان ایران در کرکوک و مرزهای داخلیِ مورد اختلاف عراق را ارزیابی نماید.

مجمع جهانی اقتصاد منتشر کرد:

گزارش جهانی سرمایه انسانی ۲۰۱۷

شاخص جهانی سرمایه انسانی ۲۰۱۷، تعداد ۱۳۰ کشور را از لحاظ چگونگی توسعه سرمایه انسانی در یک مقیاس صفر (بدترین) تا ۱۰۰ (بهترین) رتبه‌بندی می‌کند و این کار را از چهار بُعد -ظرفیت، بکارگیری، توسعه و دانش فنی- و ۵ گروه سنی متفاوت -۰ تا ۱۴ سال؛ ۱۵ تا ۲۴ سال؛ ۲۵ تا ۵۴ سال؛ ۵۵ تا ۶۴ سال؛ و ۶۵ سال و بیشتر- انجام می‌دهد تا نمای کاملی از پتانسیل سرمایه انسانی یک کشور به دست آورد. این می‌تواند به عنوان ابزاری برای ارزیابی پیشرفت در بین کشورها و تعیین فرصت‌های آموزش و تبادل دانش بین کشورها به کار گرفته شود.