در این مقاله نگارنده سعی دارد ضمن پرهیز از ورود به حوزه تخصصی رسانه و علوم اجتماعی، صرفا با مروری بر ابتدایی‌‌ترین ضرورت‌‌های رسانه‌‌ای، مهم‌‌ترین ضعف‌‌های رسانه ملی کشور در آموزش مهارت مواجهه با سوانح طبیعی به عنوان یک نیاز ملی در کشوری که مستعد بروز انواع سوانح طبیعی زیان‌‌بار است را برشمارد.
در این نوشتار درصدد هستیم محیط دوستدار سالمند در کشورهای عضو اتحادیه اروپا را مورد بررسی قرار دهیم. سیستم یکپارچه اتحادیه اروپا، سطح توسعه‌یافتگی این منطقه و رفاه نسبی ساکنان آن موجب گشته تا بتوان مواردی را در شاخص های مختلف مورد بررسی قرار داد.
در بازی برگشت دو تیم پدیده و استقلال در ورزشگاه امام رضا (ع) تماشاچیان نام عادل فردوسی پور را صدا می‌زدند. این بازی بطور زنده از شبکه سه تلویزیون پخش می‌شد. پس از سه چهار بار شنیده شدن نام وی، صدای جمعیت گرفته شد تا مبادا نام کسی که مغضوب مدیریت، اما محبوب و برگزیده مخاطبان و جشنواره سیماست، از تلویزیون شنیده شود! چرا شبکه سه حتی از پخش و شنیده شدن نام عادل فردوسی پور از تلویزیون نگران است؟ چه منطقی این حق را به تلویزیون می‌دهد که صدای محیطی ورزشگاه را بدون یک توجیه منطقی حذف کند؟ گرفتن صدای محیطی ورزشگاه در زمان درگیری‌ها که احتمال فحاشی و شنیده شدن حرف‌های رکیک وجود دارد، قابل توجیه است اما در این مورد چه معیاری وجود دارد؟ اساسا معنای فریاد زدن نام یک «مجری تلویزیون» در ورزشگاه چیست؟
تعداد شهروندان سالخورده در مالزی در 20 سال گذشته بین سال‌های 1970-1991 از 546 هزار نفر در سال 1970 به 1،03 میلیون نفر رسید. بر اساس پیش‌بینی‌های انجام‌شده برآورد می‌شود جمعیت سالمند در 20 سال آینده به 3.4 میلیون نفر برسد. در این نوشتار درصدد هستیم شهر دوستدار سالمند در مالزی را مورد بررسی قرار دهیم.
با وجود تمام پیشرفت‌هایی که افغانستان در این زمینه داشته است هنوز هم زنان این کشور با چالش‌های زیادی روبرو هستند، مردسالاری کماکان فرهنگ غالب در این کشور است و بخش زیادی از قربانیان خشونت‌های خانوادگی و اجتماعی را زنان تشکیل می‌دهند.
در این مقاله به چند سوال محوری در مورد سازوکارهای اجتماعی موثر در مدیریت بحران سیل پاسخ داده می‌شود از جمله اینکه سازماندهی ذینفعان پیرامون سیل چه نقشی در مدیریت سیل دارد و مسئولیت اجتماعی ذینفعان به چه نحو است؟
علی‌رغم تغییر دیدگاه سیاست‌گذاران و متولیان فرهنگی، هنوز هم ضرورت پرداختن به بازی‌های رایانه‌ای برای برخی از مسئولین و عامه جامعه مشخص نشده است و به بازی صرفا به عنوان یک سرگرمی نگاه می‌کنند، حال‌آنکه در ﺟﻬﺎن اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻋﻨﻮان بخشی از «ﺻﻨﻌﺖ ﺳﺮﮔﺮمی» ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ‌آﯾﻨﺪ.