کشاورزی هوشمند به اقلیم، به عنوان رویکردی جامع‌نگر از طریق تلفیق طرح‌ها و استراتژی‌های مربوط به تغییرات اقلیم و کشاورزی پایدار، در جهت حفظ منابع طبیعی و بهبود منافع پایدار بشری گام برداشته و ترویج می‌شود.
مسئله‌ کمبود آب به یکی از مسائل حیاتی در جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است. ایران از کشورهای نیمه خشک است که خشکسالی‏های طولانی و نبود بارش مناسب، وضعیت آب آن را با چالشی جدی مواجه ساخته است. چنین وضعیتی در حالی روی می‏دهد که میزان مصرف سرانه آب در بخش خانگی کشور حداقل دو برابر متوسط جهانی است. به همین منظور توجه به بخش خانگی در مصرف آب و تلاش برای اصلاح الگوی مصرف جامعه ضرورتی انکار ناپذیر است.
آسیب‌هایی که آلودگی به‌ سلامت انسان‌ها وارد می‌کند باعث افزایش هزینه‌های سلامتی و کاهش بهره‌وری نیروی کار می‌شود، که این خود هزینه‌های اجتماعی و فشار اقتصادی را به دنبال دارد.
در این نوشتار به اختصار به بیان ماهیت فعالیت سازمان‌های مردم‌نهاد محیط‌زیستی در ایران پرداخته و صرف نظر از تحلیل‌های جامعه‌شناسی، به مهم‌ترین چالش‌ها و راهکارهای رشد و توسعه آن‌ها در مسیر بلوغ اجتماعی- سیاسی اشاره می‌شود.
در اجرای مدل توسعه روستای اگرواکولوژیک به اهدافی مانند ایجاد ظرفیت در سازمان‌های دولتی و غیردولتی در سطح ملی و محلی، توسعه مشارکت محلی و منطقه‌ای در فرایند توسعه روستای اگرواکولوژیک و آموزش جامعه محلی از طرق مختلف توجه می‌شود.
متاسفانه کلان‌شهرهای ایران فاقد برنامه عملی برای جلوگیری از تولید پسماند هستند. برنامه عملی یعنی برنامه‌ای که در آن دستور کار مشخص باشد، سیاست‌های مرتبط تدوین شده باشد، این برنامه توسط دستگاه‌های اجرایی پذیرفته شده باشد، قابلیت اجرایی‌شدن در پایین‌ترین سطوح مدیریتی را دارا باشد و در نهایت بتوان ظرفیت برنامه را پس از اجرا ارزیابی کرد.