تفاوت ماهوی دو حوزه سیاسی و نظامی و لزوم تجربه و تخصص برای به عهده گرفتن مسئولیت در این دو حوزه، یکی از دلایل اساسی است که در زمینه ممنوعیت دخالت نظامیان در سیاست وجود دارد. زیرا همچنان که نظامیان قبول نخواهند کرد که یک سیاستمدار بدون تجربه نظامی به فرماندهی انتخاب شود، سیاستمداران نیز نمی‌پذیرند نظامیان بی‌محابا و صرفاً با اتکا به ابزارهای خاص خود، پا به عرصه سیاست گذارند.
مقاله سیاستی سیاست داخلی
در دولت دینی رئیس دولت به شکلِ شخص (مثل پیامبر و امام)، به‌صورت بی‌واسطه یا خاص یا به وصف عنوانی (مثل خلیفه یا ولی فقیه در اندیشه شیعه) با واسطه یا عام از جانب خدا و دین خدا تعیین می‌شود. این در حالی است که در دولت نظامی حاکم یک فرد نظامی و یا گروهی از نظامیان هستند و عملاً نمی‌توانند اجرا کننده احکام دین باشند. لذا هیچ حاکم نظامی شرایط و معیارهای یک حاکم دینی را ندارد.

نقدی بر سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت

لاف در غریبی

چند روزی است که متن «الگوی اسلامی‌ ایرانی پیشرفت» منتشر شده، این متن دارای پریشانی در گفتار و هذیان در استدلال است و نمی‌تواند سندی حساب‌گرانه درباره آینده به حساب آید. در فقره‌های زیر به مهم‌ترین اشکالات این سند اشاره‌ شده است.
اغلبِ سیاست‌های شفاف‌سازی، زیان‌های زیادی را بر دوش منتشرکنندگان اطلاعات -که تعداد آنها اندک است- می‌گذارند. در طول زمان، رابطه‌ی بین سود و زیان‌های کاربران و منتشرکنندگان اطلاعات، تعیین می‌کند که تا چه حد، بهبودِ سیاستِ شفاف‌سازی، امکان‌پذیر است. در مقاله حاضر، استدلال می‌شود که سیاست‌های شفاف‌سازی، بدون توجه و حمایت عموم مردم، پایدار نخواهند بود.
چین دو راه دارد: آزادسازی سیاسی که موفقیت اقتصادی مستمر را تضمین می‌کند، یا تحکیم کنترل اقتدارگرایانه‌ای که به تدریج اما به طور قطع بنیاد رشد اقتصادی چین را تحلیل می‌برد. درس کره جنوبی برای چین این است که وقتی پای رشد اقتصادی مستمر به میان بیاید، چاره‌ای از آزادسازی سیاسی نیست.
توسعه چین درس‌های ارزشمندی برای آموختن دارد اما باید مواظب باشیم که این درس‌ها را درست بفهمیم. خودکامگی به‌تنهایی کلید رشد حیرت‌انگیز چین نبود. برعکس، این وارد کردن ویژگی‌های دموکراتیک به درون بوروکراسی عریض و طویل حزب و تمایل پکن برای مجال دادن به بدعت‌ها و هدایت ابتکارات محلی بود که پویایی اقتصادی کشور را ممکن ساخت.

چرا شفافیت مطلق تنها راهکار است؟

بحران فساد بی‌پایان در برزیل

بی‌شک یک جنبش ضدفساد متضمن برخی خطرات هم هست. رئیس‌جمهورهایی که وعده‌ی درآویختن با فساد می‌دهند اغلب به عوام‌فریبی متوسل ‌می‌شوند و به‌جای تقویت نهادهای قضایی مستقل می‌کوشند خودشان تحقیقات را پیش ببرند. نظرسنجی‌ها نشان‌ می‌دهد که برزیلی‌ها معتقدند که فساد بدترین بحران دوران زندگی‌شان را به بار آورده است.
تا زمانی که حاکمیت درصدد ترمیم روابط و اعتماد بین خود و ایرانیان خارج از کشور نباشد، بنا بر قاعده نمی‌تواند از چنین ظرفیتی در راه رسیدن به اهداف دیپلماسی عمومی استفاده کند.