استراتژی‌هایی برای بسط قدرت نقش‌آفرینی آمریکا در نظم جهانی رقابت‌آمیز

بسط قدرت آمریکا

مرکز امنیت نوین آمریکا (CNAS) سال ۲۰۱۶، با هدف شکل دادن به گفت‌وگویی ملی در مورد نقش آمریکا در جهان سندی را با عنوان «بسط قدرت آمریکا / استراتژی‌هایی برای بسط قدرت نقش‌آفرینی آمریکا در نظم جهانی رقابت‌آمیز» (EXTENDING AMERICAN POWER / Strategies to Expand U.S. Engagement in a Competitive World Order) پیش از انتخابات سال ۲۰۱۶ آمریکا منتشر کرد. این مرکز به دنبال آن بود تا از این طریق بررسی کند که چطور یک دولت جدید باید با چالش‌های پیچیده‌ای که آمریکا و نظم بین‌الملل حاکم با آن روبهرو می‌شوند، برخورد کند.
مرکز پیشرفت آمریکایی‌ سال ۲۰۱۶ در مقاله‌ای با عنوان «تقویت قدرت آمریکا در خاورمیانه: برنامه‌ای برای تقویت همکاری‌های منطقه‌ای» (Leveraging U.S. Power in the Middle East: A Blueprint for Strengthening Regional Partnerships) به تبیین اولویت‌های راهبردی کوتاه‌مدت و درازمدت آمریکا در خصوص منطقه خاورمیانه می‌پردازد.

مؤسسه مطالعات انرژی آکسفورد منتشر کرد:

بخش انرژی ایران: بازگشتی همراه با موانع

مؤسسه مطالعات انرژی آکسفورد در مقاله‌ای با عنوان «بخش انرژی ایران: بازگشتی همراه با موانع» (Iranian Energy: a comeback with hurdles) به قلم دیوید رامین جلیلوند، سال ۲۰۱۷ و یک سال پس از توافق برجام منتشر شد. ایامی که برجام با اجرایی شدنش و برداشته شدن تحریم‌های مربوط به بخش انرژی، شرکت‌های نفتی بین‌المللی متعددی را جهت رفتن به ایران و کشف ظرفیت‌های آن برای همکاری تشویق می‌کرد. در این مقاله تلاش شده است به بررسی محاسن برجام برای بخش انرژی ایران تا زمان انتشار آن (یک سال پس از برجام) پرداخته شود.

مرکز مطالعات سیاسی اروپا منتشر کرد:

روابط ایران و اروپا پس از توافق هسته‌ای

مرکز مطالعات سیاسی اروپا، سال ۲۰۱۶ در گزارشی با عنوان «روابط اتحادیه اروپا و ایران پس از توافق هسته‌ای» (EU-Iran Relations after the Nuclear Deal) به قلم استیون بلاکمنز، انوشیروان احتشامی و گادات باهگات، به بیان پیشنهاداتی برای کمک به اتحادیه اروپا به منظور تدوین یک راهبرد جامع در حوزه روابط با ایران پرداخته است.

واحد اطلاعات اکونومیست منتشر کرد:

شورای همکاری خلیج‌فارس در ۲۰۲۰؛ منابعی برای آینده

واحد اطلاعات اکونومیست در گزارشی با عنوان «شورای همکاری خلیج‌فارس در ۲۰۲۰- منابعی برای آینده» (The GCC in 2020: Resources for the future) و به قلم جین کینینمونت، با توجه به افزایش ۳۰ درصدی جمعیت شورای همکاری خلیج‌فارس و اهمیت روزافزون نیازشان به تأمین برق، مواد غذایی و آب، به بررسی این موضوع پرداخته است که نحوه مواجهه منطقه با این چالش‌ها، اثر چشمگیری بر رونق و کیفیت زندگی منطقه، نه‌تنها در سال ۲۰۲۰ بلکه همچنین در دهه‌های پیشِ رو خواهد داشت.

شورای ملی ایرانیان آمریکا به ترامپ توصیه کرد:

گشایش حداکثری با ایران

شورای ملی ایرانیان آمریکا (NIAC) سال ۲۰۱۶، توصیه‌های سیاستی خود را در خصوص تعامل آمریکا با خاورمیانه و بالاخص ایران، با روی کار آمدن رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (ترامپ) تحت عنوان «گشایش حداکثری با ایران؛ رئیس جمهور ترامپ چگونه می‌تواند امنیت منافع آمریکا در خاورمیانه را تأمین کند.» (Understanding maximizing the Opening with Iran; how president trump Can Secure American interests in the Middle East) منتشر کرده است.
مؤسسه مک‌کینزی سال ۲۰۱۵ در مقاله‌ای با عنوان «عربستان سعودی فراسوی نفت: تحول در سرمایه‌گذاری و بهره‌وری» (Saudi Arabia beyond Oil: The Investment and Productivity Transformation) به مطالعه اقتصاد متکی به نفت عربستان و تلاش این کشور برای فاصله گرفتن از اتکای صرف به درآمدهای نفتی در راستای ایجاد قابلیت «پایداری» پرداخته است.
مقایسه سیاستی اندیشکده‌های جهان

موسسه رند در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد:

جلوگیری از فروپاشی دولت در سوریه

سوریه پس از درگیری به احتمال زیاد دولتی ضعیف در منطقه‌ای بی‌ثبات خواهد بود. در حالی که هیچ راه حل ساده‌ای برای مشکلات ایجاد شده به واسطة جنگ وجود ندارد، پنج سیاست ممکن است بتواند منافع ایالات متحده را در مبارزه با تروریسم و ​​جلوگیری از سقوط دولت در سوریه محافظت کرده و پیش براند.