سخنرانی در ضیافت افطار با نمایندگان مجلس شورای اسلامی

قرابت بیشتر دولت و مجلس دهم/ مشروعیت همه ارکان نظام از رای مردم/ خواست اصلی مردم، حل معضلات اقتصادی/ مقایسه ایران با کشورهای همجوار / بی توجهی به سند چشم انداز گذشته/ عدم تحقق شاخص‌های سند چشم انداز در 10سال اول/ اهتمام دولت به حل مسئله هسته‌ای در راستای حل مشکلات اقتصادی/ ضررهای تحریم به کشور/ عدم تناسب شرایط تحریم با عزت ملت/ هدف گذاری برای تورم تک رقمی/ تحقق تورم تک رقمی/ کاهش رکود و ایجاد رونق/ معضل امنیتی در صورت حل نشدن مشکل بیکاری/ لزوم سرمایه برای ایجاد رونق/ مناسب بودن فضای کسب وکار برای جذب سرمایه/ مانع پیچ و خم‌های اداری دولت/ تقدیم لایحه رفع رکود به مجلس/ محدودیت منابع بودجه‌ای دولت/ دو مشکل بانک‌ها برای ایجاد رونق / ضرورت ساماندهی نظام بانکی/ اقدامات اساسی برای حل مسائل بانک ها/ انتشار اوراق بهادار/ پرداخت بدهی دولت به بانک ها/ ضرورت کاهش سود بانکی/ افزایش قدرت بانک‌ها برای سرمایه گذاری / نقش بانک مرکزی در رفتار با بانک ها/ مشکل عدم برگشت تسهیلات اعطایی بانک ها/ سود سپرده بیشتر بانک‌های ضعیف تر/ استقبال دولت از فضای ایجاد شده در مورد حقوق ها/ مشکل قوانین در خصوص حقوق ها/ لایحه دولت برای ساماندهی حقوق ها/ انصاف در نظر گرفتن میزان حقوق باخدمت ارائه شده/ اعتقاد دولت به عذر خواهی از مردم در صورت قصور/ حقوق‌های بالا، مشکل مربوط به همه دستگاه ها/

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین

بسیار خوشحالم که امشب در خدمت نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، هیئت رئیسه محترم و ریاست محترم مجلس شورای اسلامی هستیم.
این جلسات معمولاً بین مجلس و دولت وجود دارد و ان‌شاءالله ادامه پیدا می‌کند؛ منتها ماه رمضان، ماه رحمت و برکت است. صفای معنوی که این ماه دارد، استثنایی است و ان‌شاءالله همه ما از معنویت این ماه عزیز و مبارک استفاده کرده باشیم.
فکر می‌کنم به طور طبیعی دولت یازدهم و مجلس دهم به خاطر فضای انتخاباتی که در سال‌های 92 و 94 وجود داشت و مطالبات و خواستی که ما از زبان مردم در سراسر کشور می‌شنیدیم، خود به خود آنهایی که در انتخابات 92 و 94 انتخاب شدند، قرابت نزدیک تری به هم دارند و مسیر نزدیک تری برای اهداف ملی دارند.
همه ما مشروعیت خودمان را از لحاظ سیاسی از آراء و رأی مردم می‌دانیم. مردم ما را انتخاب کردند برای اینکه در صحنه مسئولیتی که بر دوش ما گذاشتند، طبق قانون اساسی بتوانیم برای منافع، مطالبات و حل مشکلات مردم اقدام کنیم. حل معضلات و مطالبات مردم حتماً با هماهنگی قوای سه گانه و مخصوصاً مجلس و دولت امکان پذیر است. مجلس به عنوان دستگاهی که قانونگذار است، نظارت می‌کند. دولت هم به عنوان نهادی که بار مسئولیت سنگین اجرا را بر دوش دارد.
به هر کجا که می‌رویم، که خود شما هم مداوم در میان مردم هستید و ندای مردم را می‌شنوید، خواست مردم - البته مردم خواسته‌های مختلفی دارند - عمدتاً حل معضلات اقتصادی است. حالا البته در بخش فرهنگی هم مطالباتی دارند، در بخش سیاسی هم به طور طبیعی مطالباتی دارند. در سیاست خارجی و مسائل امنیتی هم؛ خواسته‌های مردم متنوع است. اما آن چیزی که بیشتر از ما می‌خواهند این است که معضلات و مشکلات اقتصادی مردم را حل و فصل کنیم.
به نظر من اگر کشورمان را با کشورهای همجوار، همسایه یا کشورهای همسن و سال خودمان در دنیا مقایسه کنیم، می‌توانستیم بهتر از این باشیم. البته ما مشکلات ویژه خودمان را هم داشتیم. ما جنگ 8 ساله داشتیم، تحریم داشتیم؛ اینها طبیعی است. اما اینکه کشور ما بتواند به رشد 8 درصدی مستمر برسد، به تورم یک رقمی برسد، در بیکاری هم تک رقمی بشود و بتواند جذب سرمایه داخلی و خارجی داشته باشد، نباید آنقدر پیچیده و مشکل و نا ممکن باشد.
تجربه سال‌های گذشته، تجربه خوبی نبوده است. نظام به هر حال چشم انداز 20 ساله‌ای را تصویب کرد. آن زمانی که این سیاست‌های کلی مربوط به چشم انداز می‌خواست اعلام بشود، من کاملاً یادم است که آقا فرمود که بعد از قانون اساسی، چشم انداز است؛ یعنی سیاستی که در کنار قانون اساسی و تقریباً مشابه قانون اساسی است، چشم انداز است.
10 سال از این 20 سال، تمام شد و گذشت. ما وارد 10 سال دوم شده ایم. بنا بود رشد اقتصادی 8 درصد داشته باشیم. بنا بود در این کشور رونق اقتصادی داشته باشیم، اصلاً در شاخص‌های اولیه در منطقه اول باشیم. در بعضی جاها پیشرفت ما بد نبوده است اما در مجموع در این 10 سال رشد کمتر از 3 درصد داشتیم. رشد 7/ 2 درصد قابل قبول نیست. درست است، من قبول دارم که مشکلات و مسائلی بوده است، اما به هر حال در این 10 سال بیشترین وفور درآمدهای نفتی هم در تاریخ ایران داشتیم. آن طرف هم بوده است؛ یعنی ما امکانات خاصی داشتیم. امکانات کم نظیری داشتیم. اما در عین حال شما در اشتغال، در رشد اقتصادی و در تورم می‌بینید در هیچ کدام در این 10 سال موفقیت چندانی نداشتیم.
دولت از آغاز کار به مسئله اقتصادی اهتمام داشته است، حتی اگر در مسئله هسته‌ای خیلی اهتمام داشتیم که آن را حل و فصل کنیم، یک عاملش این بود که با حل و فصل مسئله هسته‌ای بتوانیم راه را برای فعالیت اقتصادی، رشد اقتصادی، اشتغال جوانان، جذب سرمایه، جذب تکنولوژی و بازار صادرات باز کنیم.
اصلاً هدف ما این بود که در بحث هسته‌ای به توافق برسیم تا تحریم برداشته شود. تحریم برای چه برداشته شود؟ برای اینکه ما فرصت جدیدی برای فعالیت‌های اقتصادی خود پیدا کنیم. شرایط ما شرایط خوبی نبود؛ اینکه همه پول‌های ما به یکی دو کشور برود. همچنین ما در یک میلیون بشکه محصور بودیم و بیشتر نمی توانستیم بفروشیم. خیلی‌ها هم آمدند راه هایی را پیدا کنند نشد. این وسط هم تلفات زیاد داشتیم؛ پول‌های ما رفت، همه هم به بهانه این بود که دور بزنیم. هرکسی آمد کاری کرد. بعد هم طرف از ما یک میلیون بشکه می‌خرید، می‌گفت مثلاً 50-45 درصد پول ملی می‌دهم. منظورش پول ملی خودش بود. بقیه اش را به دلار یا یورو می‌دهم یا می‌گفت من این پول را می‌دهم به شرط اینکه از من جنس بخرید.
شرایطی که بود متناسب با عزت ملت بزرگی مثل ایران نبود. از جمله اینکه من به یک کشور نفت بفروشم و او برای من شرط و شروط تعیین کند. این طوری باید به من بدهی، من این طوری به شما پول می‌دهم، در این مقطع می‌دهیم. حالا بعضی‌ها هم رفتند مثلاً برای ما یک فضایی درست کنند برای اینکه فاینانسی ایجاد بکنند و سرمایه‌ای به ما بدهند، گفتند پول خودتان را بیاورید بگذارید که ما از پول خودتان به شما بدهیم. واقعاً بعضی از موارد، غیرقابل تحمل بود. دوستان کارهایی می‌کردند که غیرقابل تحمل بود؛ حالا اینها کسانی بودند که ادعای دوستی می‌کردند، آنها که دشمن بودند، معلوم بود دشمنی می‌کردند.
به هر حال شرایط ما شرایط خاصی بود. همه این تلاش‌ها و
فعالیت‌ها برای این بود که فضا باز شود؛ هم در سیاست و هم در مسائل مختلف ارتباط ما با جهان. یک عامل بزرگ هم در اقتصاد بود که بتوانیم حرکتی ایجاد بکنیم.
در زمینه تورم تقریباً آنچه در ذهن ما بود این بود که تورم را مهار بکنیم که اهمیت هم داشت. الان یک ذره جلوتر از آن برنامه‌ای که پیش بینی کرده بودیم هستیم؛ یعنی برنامه ما از روز اول در دولت و در جلسات اقتصادی این بود که در سال 96 تورم ما تک رقمی بشود. البته این را هم در پرانتز بگویم که جلسه اقتصادی ما اول با لبخند، تعجب و اینکه شدنی نیست همراه بود. به من می‌گفتند اصلاً نمی شود. ما آن روزهایی این حرف‌ها را می زدیم که تورم نقطه به نقطه ما 45 درصد بود. می‌گفتند نمی‌شود. الحمدالله در مسئله تورم ما مقداری هم جلوتر هستیم. ما در سال 95 به تورم تک رقمی دست یافتیم و این یک آرزوی بزرگ برای ما بود و ان‌شاءالله باید تورم تک رقمی را نگه داریم. چون الان کمتر کشوری در دنیا وجود دارد که تورم دو رقمی داشته باشد، تقریباً همه کشورها به سوی تورم تک رقمی رفته‌اند.
موضوع دوم این بود که در کنار کاهش تورم، رکود را بشکنیم و بتوانیم شرایط رونق ایجاد کنیم. قدم اول ما قدم نسبتاً خوبی بود. البته 6-5 ماه آخر سال 92 که در اختیار ما بود، فرصتی بود که کارهایی بشود؛ در شرایطی که شرایط رکود بود. در سال 93 موفق شدیم رشد 3 درصدی داشته باشیم که برای حرکت اول ما نسبتاً خوب بود. منتها در سال 94 به خاطر کاهش قیمت نفت با مشکل مواجه شدیم.
این مشکل امروز مشکل اصلی ماست؛ یعنی اگر رونق اقتصادی ایجاد نکنیم و اگر شرایط اشتغال برای جوانان خود ایجاد نکنیم، مخصوصاً جوانان تحصیلکرده، حتماً با معضل اقتصادی، اجتماعی و حتی می‌خواهم بگویم با معضل امنیتی در سال‌های بعد رو به رو خواهیم شد. ما باید این معضل را حل بکنیم. به اعتقاد من قابل حل است. مجلس و دولت باید در کنار هم قرار بگیرند و این مشکل را حل بکنند.
برای اینکه شرایط رونق را ایجاد بکنیم یکی از چیزهایی که نیاز داریم سرمایه است. این سرمایه عمدتاً باید از داخل تأمین بشود. بخشی از آن هم از خارج. هیچ کشوری نیست که توانسته باشد مثلاً 100 درصد سرمایه‌ای را که نیاز دارد، 80 درصد یا 70 درصد سرمایه‌ای را که نیاز دارد از خارج جذب ‌کند؛ این طور نیست . آن مقداری که می‌شود از خارج جذب کرد 30-20 درصد است. باید 80-70 درصد سرمایه را از داخل جذب کنیم.
برای اینکه این سرمایه را جذب کنیم باید فضای کسب و کار، فضای آماده‌ای باشد تا اینها جذب شود. البته فضای کسب و کار ما بهتر شده است. ما از رقم 153 به 118 رسیده ایم که یک مقدار فضای کسب و کار بهتر شده است، اما در عین حال هنوز خیلی کار داریم برای اینکه فضای مناسبی درست کنیم.
یک مقدار از مشکلات هم مشکلات درون خود دولت یا نظام است، مخصوصاً دولت. همه تلاش ما در این یکی دو سال این بوده است که مدام این مجوزها را کم کنیم. این پیچ و خم‌ها را کم کنیم. پیچ و خم‌های خود دولت یک عامل بزرگ و مانع بزرگ برای سرمایه گذاری و رشد است.
بنابراین این یک مشکل است که شرایط و مقررات را آماده بکنیم. برخی از این مقررات را باید دولت آماده کند، برخی را باید مجلس آماده کند. همان لایحه‌ای که ما برای رفع مشکلات رکود به مجلس شورای اسلامی دادیم، برای همین منظور بود.
اما یکی از مسائل دیگری که وجود دارد و مهم است این است که سرمایه خارجی یک چیز آنی و فوری که نیست که بگوییم فوری از خارج وارد شود. باید به تدریج این کار را بکنیم؛ البته باید دنبال کنیم. در داخل اگر بخواهیم سرمایه گذاری‌ها را از منبع بودجه انجام بدهیم،شما بهتر می‌دانید که منابع بودجه‌ای ما محدود است، حتی آن بودجه‌ای که تصویب شده است. ما در مقام عمل می‌دانیم که چه مشکلاتی دارد و رقم خیلی پایین تر از آن چیزی است که مجلس تصویب کرده است.
چیزی که برای ما باقی می‌ماند منابع بانک هاست که بهترین منبعی است که باید برای سرمایه گذاری آماده کنیم. بانک‌ها امروز برای رونق اقتصادی و بخش سرمایه و تسهیلاتی که باید به بنگاه‌های اقتصادی بدهند دو مشکل اساسی دارند؛ یک مشکل سود بالای تسهیلات است که رقمی بالاست و برای سرمایه دار و کارآفرین صرف نمی کند بخواهد با سود بالا به میدان بیاید. مشکل دوم این است که قدرت مالی بانک‌ها ضعیف است و توانمندی لازم را ندارند. دلایل هم روشن است؛ با مشکلاتی که در سال‌های قبل داشتند به اینجا رسیدند.
یکی از قدم‌های اصلی که باید برای این کار برداریم، ساماندهی نظام بانکی است. البته چارچوبی در ستاد اقتصادی تهیه کردیم که باید در روزهای آینده رونمایی شود و این کار را خواهیم کرد. هفته آینده آماده است، البته یک سال روی این کار کردیم.
برای اینکه مسائل بانکی را حل و فصل کنیم دو سه کار اساسی و فوری باید انجام بگیرد. البته ممکن است بعد نیاز به لایحه مفصل تری داشته باشیم. منتها در این اصلاحیه بودجه که آقای نوبخت یا آقای انصاری روز سه شنبه تقدیم مجلس شورای اسلامی می‌کنند‌، به مسئله مهم بانک‌ها پرداختیم، چون برای اجرای آن نیاز به مجوزهایی از مجلس داریم.
یکی از کارهایی که باید انجام بگیرد، انتشار اوراق بهادار است؛ اوراقی که دولت باید در برابر بدهی هایی که به پیمانکار‌ها و دولت به بانک‌ها دارد، منتشر کند. در این مورد می‌خواهیم اوراقی منتشر کنیم که بهادار و دارای سود است که البته باید سود سالانه اوراق را در بودجه هم پیش بینی کنیم. این اوراق را به پیمانکار می‌دهیم که او می‌تواند آنها را به بانکی که به آن بدهکار است بدهد.
همچنین دولت در برابر بدهی اش به بانک‌ها این اوراق را به بانک‌ها می‌دهد و بانک‌ها آنها را به بانک مرکزی خواهند داد، حالا یا به عنوان وثیقه برای منابع مالی که از بانک مرکزی می‌خواهند بگیرند که وقتی این وثیقه را بگذارند آن منابع مالی ارزان تر برایشان در خواهد آمد. یا این کار را انجام دهند یا اینکه در مواردی که سپرده قانونی می‌خواهند به بانک مرکزی بدهند، بخشی از سپرده از طریق این اوراق باشد که باز هم برای بانک‌ها تسهیلات خوبی آماده می‌شود.
در این شرایط بانک‌ها قدرتمند می‌شوند و سود تسهیلات پایین می-آید. همین الان هم در بازار بین بانکی رقم سود خیلی پایین آمده است؛ زمانی 29 درصد بود الان 17 درصد است و این خیلی کمک کرد، چون ما دستوری که نمی توانیم مسئله را حل کنیم و به بانک‌ها بگوییم این قدر سهم تسهیلات را پایین بیاورید، این کار و آن کار را بکنید. البته قبول دارم باید نظارت بانک مرکزی و فشار باشد اما شرایط را باید برای این کار آماده کنیم و در این مورد اولین کار ما اوراق است. می‌خواهیم اوراق منتشر کنیم، چون سود آن را باید سالانه پرداخت کنیم و باید در بودجه پیش بینی شود، بنابراین اصلاح بودجه برای این اوراق است.
دوم اینکه بانک‌های ما از لحاظ سرمایه گذاری باید قدرتمند شوند. بانک مرکزی باید به مجامع بانک‌های خصوصی فشار بیاورد تا سرمایه را بالا ببرند. البته برای این کار قانون نمی‌خواهیم، بانک مرکزی می‌تواند انجام دهد، اما در بانک‌های دولتی وقتی می‌خواهیم سرمایه آنها را بالا بیاوریم، می‌خواهیم از آنچه در اختیار بانک مرکزی است در زمینه نرخ تسعیری که در اختیار دارد، بخشی از آن را برای افزایش سرمایه بانک‌ها استفاده کنیم، این را هم از مجلس شورای اسلامی مجوز می‌خواهیم. به اعتقاد من اگر این چندکار در مورد بانک‌ها انجام بگیرد، سود تسهیلات پایین می‌آید و قدرت بانک‌ها برای دادن تسهیلات بالا می‌رود.
البته بانک مرکزی هم باید اقداماتی انجام دهد. بانک هایی که داریم برخی خوب عمل می‌کنند‌، برخی مشکل دار هستند. بانک مرکزی باید رفتارش را با آنها تنظیم کند. در این مقرراتی که آوردیم بخشی از دستور العمل‌ها مربوط به این است که بانک مرکزی چگونه رفتار کند. به اعتقاد من با این لایحه، اگر مجلس تصویب کند و کمک کند، حتماً تحولی بزرگ در زمینه بانک‌ها شاهد خواهیم بود. آن وقت بسیاری از بنگاه‌های اقتصادی که نیاز به کمک مالی برای سرمایه در گردش دارند می‌توانند وارد عمل شوند.
الان بانک‌های ما در شرایطی هستند که پول را به یک فرد به عنوان تسهیلات داده اند، بانک پول را از کجا می‌آورد؟ از مردم می‌گیرد، از سپرده‌های مردم است که ناچار است بخشی از آن را به عنوان نقدینگی نگه دارد، بخشی را به عنوان سپرده قانونی به بانک مرکزی بسپارد و آن مقداری که باقی می‌ماند را تسهیلات بدهد. اگر این تسهیلات برنگردد بانک دچار مشکل می‌شود. اشکالاتی که بانک‌ها داشتند بخشی از آن به خاطر این بود که آنچه به عنوان تسهیلات داده بودند، معوقه شد و برنگشت و دچار مشکل شدند و ناچار شدند پول بیشتری به عنوان سپرده جذب کنند. هرچه بانک ضعیف تر بود و مشکل بیشتر داشت، سود سپرده‌ها را بیشتر می‌کرد. سود سپرده‌ها که بالا می‌رفت، کاری بود که در رقابت بین بانک‌ها برای جذب سپرده‌های مردم انجام گرفت.
بنابراین ان‌شاءالله حرکت خوبی در این راه آغاز می‌شود و می‌توانیم این کار را برای همان نقطه نظری که ریاست مجلس شورای اسلامی بر آن تکیه کردند انجام دهیم و آن رونق اقتصادی و حل و فصل مشکلات بنگاه‌هایی است که امروز مشکل دارند.
نکته دوم؛ آنچه این روزها در رسانه‌ها و فضای مجازی سر و صدا شد که برخی از دریافت‌ها عادلانه نبود، فی المجموع این را خیر تلقی می‌کنم. به هر حال مشکلی بود که به خاطر تحریم‌ها و مسائلی که بود دقت لازم روی آن نشد و دستگاه‌های نظارتی ما نیز سرشان شلوغ بود و آنها هم دقت لازم را نکردند. دیروز با هئیت امنای صندوق جلسه‌ای داشتیم، در آنجا یکی از دستگاه‌های نظارتی آیین نامه‌های سال 90 دولت را خواند و گفت طبق این آیین نامه اگر حقوق یک میلیارد تومانی هم کسی برای خودش در نظر می‌گرفت، با آیین نامه می‌خواند. به هر حال آیین نامه اشکال داشت. مجری هم دقت لازم را نکرد. باید آیین نامه‌ها را اصلاح کنیم که در آیین نامه‌های اجرای بودجه نیز این را مورد دقت قرار دادیم. الان جلسات بسیار خوبی برای حقوق در شورای حقوق و دستمزد انجام گرفت و ان‌شاءالله لایحه‌ای را کامل می‌کنیم و من از دولت می‌خواهم که ظرف یک ماه این لایحه را تکمیل کند.
نکته‌ای که آقای دکتر لاریجانی ‌گفتند که لایحه دادن را بر طرح دادن مقدم بدارید، سخن کاملاً درستی است. ایامی که ما در مجلس بودیم همین را می‌دیدیم، الان هم می‌بینیم. به هر حال لایحه در وزارتخانه‌ها و دولت و در مجلس و کمیسیون کارشناسی می‌شود و در مجموع پخته تر و کامل تر می‌شود. ان‌شاءالله این را آماده و تقدیم می‌کنیم و اقدامات لازم را شروع و دستگاه‌ها را مکلف به انجام کرده ایم.
یک سری امور است که ممکن است به ظاهر خلاف قانون و نص صریح آیین نامه نباشد ولی آدم کلاه خودش را که قاضی بکند می‌بیند کار درست و منصفانه‌ای نیست. به هر حال حقوقی که می‌گیریم باید متناسب با خدمتی باشد که داریم به جامعه ارائه می‌دهیم. به نظر من جوی که در جامعه به وجود آمد خیر بود و به نفع همه است و باید استقبال و ادای وظیفه کنیم. اگر هم جایی باید از مردم عذرخواهی کنیم هیچ شک نکنیم. مردم ولی نعمت ما هستند. من این تعبیر را کردم و گفتم ما لکنت نخواهیم داشت در اینکه آنجا که لازم است از ملت عذرخواهی کنیم.
مردم ما را انتخاب کردند و نماینده مردم هستیم برای خدمت، اگر جایی غفلت کردیم یا دقت نکردیم از مردم عذرخواهی می‌کنیم و این کار را ان‌شاءالله به نفع مردم و به صلاح کشور انجام خواهیم داد.
این اشکال هم همگانی بود، ربطی به دولت و قوه‌ای خاص نداشت. الان تقریباً اطلاعات لازم را از همه جا داریم، همه جا این اشکال بوده، بلیه عمومی بود که باید همه دست به دست هم بدهیم و آن را حل و فصل کنیم و خواهیم کرد.
ما دلمان می‌خواهد در کنار مجلس شورای اسلامی، آقایان و خانم‌ها که این دوره رکورد جدیدی را با حضور شان در مجلس به وجود آوردند، به ملت بزرگ و عزیزمان خدمت کنیم.
خداوند ان‌شاءالله ماه رمضان را برای ما ماه رمضان خیری قرار بدهد.
و ان تجعل اسمی فی هذه الیله فی السعداء و روحی مع الشهداء و احسانی فی علیین و اساءتی مغفوره و ان تهب لی یقینا تباشر به قلبی و ایمانا یذهب الشک عنی و ترضینی بما قسمت لی و آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه و قنا عذاب النار.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

92456
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.