سخنرانی در جلسه شورای اداری استان مرکزی

امت بودن امام به تنهایی/ امام، ابراهیم زمان/ درس امام برای ایستادگی بر اصول/ نظر امام درباره فقه پویا/ استفاده از تجربیان مردم سالاری دیگران در نظام اسلامی/ ایستادگی بر اصول و استفاده از تجربیات دیگران/ تدبیر امام در زمان مسابقه ارتش و سپاه برای اعزام نیرو به لبنان/ مسیر اعتدالی امام با شعار «راه قدس از کربلا می گذرد»/ همه تصمیمات امام بر مبنای مصحت جامعه/ تدیر امام برای ایجاد مجمع تشخیص مصلحت / اهمیت فقه جواهری پویا/ نظرامام درخصوص عقیده برخی نمایندگان مجلس مبنی بر عدم رابطه با دولت‌ها/ نظر امام بر رابطه با همه دولت‌ها/ تدبیر امام برای مصحلت کشور/ تدبیر امام برای پایان جنگ/ خاطره‌ای از جلسه پذیرش قطعنامه/ تصمیم امام برای پذیرش قطعنامه بنا به مصلحت کشور/ مسیر اعتدالی امام/ تعامل سازنده با دنیا از اصول سند چشم‌انداز بیست ساله/ اهمیت سند چشم‌انداز/ فراموشی اصول سند چشم‌انداز از سوی برخی مدعیان ولایت/ رشد اقتصادی کشور در سند چشم‌انداز/ فراموشی سند چشم‌انداز در ده سال اول/ افراط و تندروی، مانع پیشرفت کشور/ ضرورت بهره‌برداری از امکانات منطقه و جهانی برای توسعه کشور/ معضل خشکسالی در کشور/ تبعات مبارزه با انسان با طبیعت/ ضرورت استفاده از فناوری‌های نوین دنیا برای حل مشکل آب/ اهمیت استفاده از راه میان بر به جای ساخت همه تجهیزات در کشور/ ضرورت اتخاذ راه‌های سریع‌تر و کم هزینه‌تر برای رسیدن به هدف/ رشد و توسعه کشورهای شرق آسیا/ صدمات بی اخلاقی‌ها، تهمت‌ها و دعواها برای کشور/ تضارب آراء به جای ایجاد اختلاف/ برجام و تبدیل تهدید به فرصت/ حیف و میل بیت‌المال به بهانه دور زدن تحریم/ نامعلوم بودن پول فروش نفت توسط برخی دستگاه‌ها/ تسلیم دولت قبل علی‌رغم شعارهای بسیار/ مذاکره، راهی برای مقابله با توطئه دشمنان/ غیر ممکن به نظر رسیدن حل مسئله PMD/ ضرورت یا پاسخگویی رسانه‌های معتقد به عدم حل PMD/ اهیت راه‌های کوتاه و کم‌خرج برای حل مشکلات/ آموختن اعتدال از امام/ انتقام تالاب میقان به دلیل قطع حقابه/ اقدام مهم دولت برای دریاچه ارومیه/ تثبیت آب دریاچه ارومیه/ استفاده از نخبگان و فرهیختگان استان برای حل مشکلات/ چشم‌انداز روشن استان/ تلاش برای جلوگیری از خام فروشی سنگ‌های ساختمانی/ ضرورت تحول در واگن‌سازی پارس/ تلاش دولت برای تحقق وعده‌های استان/

بسم الله الرحمن الرحیمن
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین
ان ابراهیم کان امه قانتالله الله حنیفا و لم یک من المشرکین. شاکراً لانعمه اجتباه و هداه الی صراط مستقیم و اتیناه فی الدنیا حسنه و انه فی الاخره لمن الصالحین

درود بر امام(ره) عزیز و بزرگوار ما که درس حیات اسلامی و زندگی توأم با معنویت را به ما آموخت. او به تنهایی یک امت بود؛ کان ابراهیم حنیفًا و ما کان من المشرکین .
ابراهیم خلیل به تعبیر قرآن به تنهایی یک امت در مسیر حق و حقیقت و فطرت انسانی بود. همواره برای نعمت‌هایی که خدا به او عنایت کرد شکرگزار بود و در مسیر هدایت قرار داشت. یک چنین شخصیتی هم دنیای توأم با حسنه دارد و در آخرت هم از صالحین خواهد بود
امام (ره) ابراهیم زمان ما بود و آن اقدام شجاعانه و بزرگ را در تاریخ کشور ما انجام داد؛ یک حرکت قطعاً استثنایی؛ لااقل در قرون اخیر یک چنین حرکتی را در جوامع اسلامی منطقه و کشورمان شاهد نبوده‌ایم. و من امروز بسیار خوشحالم که خداوند این توفیق را به ما داد تا از موطن، سرزمین و مولدش، خانه و شهرش بازدید داشته باشیم و ان‌شاءالله بتوانیم در حد توان این دولت به مردم خمین و استان مرکزی و ان‌شاءالله همه مردم ایران، که ما یک ملت استوار و واحد هستیم، خدمتی داشته باشیم.
من ‌می‌خواهم از زندگی امام (ره) بر یک نکته تأکید کنم با اینکه وقت گذشته است.
درس امام (ره) برای ما این بود که اصول مان را از یاد نبریم، بر اصول پای بفشاریم و ایستادگی کنیم. امام (ره) هیچ وقت از احکام خداوند و دستورات صریح قرآنی، استقلال کشور، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی، منافع ملی، آزادی جامعه و مردم دست برنداشت. اما در عین حال در تاکتیک و اجرا و شیوه، راه امام (ره) همواره پویا بود. حتی نسبت به فقه هم فرمود فقه جواهری، اما فقه پویا. فقهی که بتواند در دنیای امروز مدیریت کند. فقهی که بتواند از تجربیات دنیای امروز استفاده کند.
الان نظامی که ما داریم نظام اسلامی است، اما از تجربه دیگران استفاده کردیم. اگر ‌می‌خواستیم بگوییم مجلس در کشورهای دیگر بوده است، ما کاری به مجلس نداریم، یک هیئت حل و عقدی درست کنیم و جمعی را جمع کنیم. چرا مردم برای نمایندگان در حوزه‌های انتخابیه پای صندوق بیایند؟ در مجلس شورای اسلامی که با هم جمع می‌شوند و مشورت می‌کنند، چرا آیین نامه داشته باشند؟ چرا آن آیین نامه باید به تأیید برسد؟ چرا مجلس بتواند وزیر را استیضاح کند؟ چرا لازم باشد رأی اعتماد بدهند؟ ما همه اینها را از تجربه دیگران استفاده کرده‌ایم. مجلس شورای ملی قدیم هم از تجربه دیگران استفاده کردند و مجلس شورای اسلامی امروز نیز از تجربه دیگران استفاده کردیم، اما از اصول مان دست برنداشته‌ایم. اصول ما سر جای خودش هست؛ گفتیم چیزی که مجلس تصویب می‌کند باید با شریعت مخالف نباشد. باید با قانون اساسی مخالف نباشد.
ما بر آن اصول تأکید کردیم. اما از شیوه‌ها، روش‌ها و تجربه‌های دیگران هم استفاده کردیم. امام (ره) همواره راه معتدلی را انتخاب می‌کرد. من هرچه دقت ‌می‌کنم، در تمام زندگی امام (ره) اعتدال بود. امام (ره) در هیچ کجا به سمت افراط یا تفریط حرکت نکردند.
یک زمانی در کشور ما سر و صدا شد، در خرمشهر هم پیروز شده بودیم، روحیه ما خیلی خوب شده بود، اسرائیل هم به جنوب لبنان حمله کرده بود، اینجا هم راه افتادند که جنگ اصلی ما با اسرائیل است، الان فرصت بسیار خوبی است و باید راه بیفتیم، مسابقه‌ای هم بین ارتش و سپاه گذاشته شد، سپاه فوری گروهی را به لبنان فرستاد، ارتش هم گروهی را فرستاد، لشگرها را آماده کردند، تیپ‌ها را آماده کردند که به لبنان بروند و در آنجا با اسرائیل بجنگند. ظاهر کار که خیلی خوب بود و کسی هم مخالفت نمی‌کرد. کسی هم جرئت نمی‌کرد مخالفت کند، چون می‌گفتند تو نمی‌خواهی با اسرائیل بجنگی؟ نمی‌خواهی با صهیونیسم بجنگی؟ اصلاً به آزادی قدس عقیده نداری؟ شما ببینید امام (ره) چه تدبیری کرد؟ امام(ره) آنها را صدا زد، فرمود قدس خوب است اما راه قدس از کربلا می‌گذرد. شما اول این متجاوز را سر جای خودش بنشانید. این مسیر و راه اعتدال بود که امام (ره) برگزید و انتخاب کرد.
امام (ره) در همه کارها بر مبنای مصالح جامعه تصمیم می‌گرفت. اگر امام (ره) مجمع تشخیص مصلحت را درست نکرده بود در آنجا که بین مجلس و شورای نگهبان اختلاف هست چه ‌می‌شد؟ شورای نگهبان بر مبنای احکام اولیه اسلام نظر می‌دهد. درست هم نظر می‌دهد. اما می‌شود که کشور را فقط با احکام اولیه اداره کرد؟ احکام ثانویه برای چه درست شده است؟ احکام سلطانیه برای چه درست شده است؟ احکام حکومتی برای چه درست شده است؟ در عین حال ما ساز و کار آن را نداشتیم؛ ساز و کاری نداشتیم برای اینکه اگر در این مورد دچار مشکل ‌می‌شویم چه کنیم و مسئله را چطور حل کنیم؟ الان در تمامی قراردادها و توافق‌هایی که با کشورهای مختلف راجع به امور قضایی و استرداد مجرمین و معاضدت قضایی و ... منعقد می‌شود، شورای نگهبان با همه این چیزها طبق احکام اولیه مخالف است. درست هم ‌می‌گوید، چون طبق احکام اولیه اسلام مخالفت می‌کند. واقعاً می‌شود در دنیای امروز بگوییم چون آن دادگاه از نظر ما شرعی و اسلامی نیست، هیچ تبادل و همکاری‌ای را نباید بپذیریم. به هر حال امام (ره) راه و مسیر را باز کرد.
این خیلی مهم است که ما فقه جواهری پویا داشته باشیم. بعضی‌ها جواهری را فراموش می‌کنند‌ و بعضی‌ها پویا را فراموش می‌کنند‌. بعضی‌ها اصول را فراموش می‌کنند‌ و بعضی‌ها هم استفاده از تجربه دیگران را فراموش می‌کنند‌. زمانی در درون مجلس – البته در بیرون مجلس هم بود؛ داستان آن مفصل است – عده‌ای ‌می‌گفتند ما روابط با دولت‌ها را نمی‌خواهیم، روابط با ملت‌ها را ‌می‌خواهیم. درون مجلس هم شلوغ شده بود، عده‌ای از نمایندگان سر و صدا و فریاد ‌می‌کردند که رابطه با دولت‌ها غلط است، این دولت‌ها همه غیر اسلامی و مستبد و غیر شرعی هستند و ... به گوش امام (ره) رسید، جمعی خدمت امام (ره) رسیده بودند، امام (ره) حتی تعبیری داشت شبیه به اینکه این تفکر که ما رابطه با ملت‌ها را می‌خواهیم و رابطه با دولت‌ها را نمی‌خواهیم، یک تفکر شیطانی است؛ یعنی چه که ما رابطه با دولت‌ها را نمی‌خواهیم؟ امام (ره) فرمود: ما ‌می‌خواهیم با همه دولت‌ها رابطه داشته باشیم، حالا اسرائیل را که مشروع نمی‌دانیم و غاصب ‌می‌دانیم و امریکا هم تا زمانی که آدم بشود؛ تمام شد.
اگر این حرف معتدل و میانه امام (ره) نبود، من یادم هست که چه شرایطی بود و چه وضعی بود؛ اصلاً نزدیک بود تمام روابط خارجی ما را تخریب کنند و به هم بزنند. امام (ره) جلوی آنها را گرفت و آن مسیر درست را پیش پای ما گذاشت که ما چطور اصول را حفظ کنیم و چطور از شیوه‌های مختلف که به نفع منافع ملی ما و کشور است درست بهره‌برداری و استفاده کنیم.
در جنگ هم همین بود. به هر حال ما ‌می‌بایست در برابر متجاوز ‌می‌ایستادیم و ایستادگی و مقاومت ‌می‌کردیم. این کار را کردیم. امام (ره) هم رهبری کرد. امام (ره) هم هدایت کرد. زمانی رسید که معلوم شد ما این قدر سلاح ‌می‌خواهیم، این قدر امکانات ‌می‌خواهیم، این قدر گردان ‌می‌خواهیم، این قدر پول ‌می‌خواهیم، این قدر ارز ‌می‌خواهیم؛ هیچ کدام از آنها امکان‌پذیر و شدنی نبود. در آن مقطع با آنکه خیلی برای امام (ره) سخت و دشورا بود اما مصالح ملی را ترجیح داد و طبق نظر امام (ره) قطعنامه پذیرفته شد.
من در جلسه‌ای که برای همین قطعنامه تشکیل شده بود حضور داشتم، صبح یکشنبه‌ای بود که جلسه‌ای خدمت مقام معظم رهبری که آن موقع رئیس‌جمهور بودند در دفتر ایشان تشکیل شده بود، هم فرماندهان نظامی و سیاسی بودند، هم دولت بود و هم ستاد آن زمان، خیلی‌ها بودند. جلسه خیلی مفصلی بود، امضای آن هم به عرض امام (ره) رسیده بود که چه افرادی آنجا باشند و مشورت کنند. وقتی جلسه شروع شد آقایی بلند شد و با داد و فریاد گفت که من نمی‌گذارم، شما جمع شده‌اید که صلح کنید، مگر من می‌گذارم؟! البته آدم خوبی هم بود، الان هم آدم خوبی است و در حال حاضر هم زنده است. وسط داد و فریاد که ما نمی‌دانستیم باید با چه زبانی با آن مواجه شد، خدا رحمت کند حاج احمد آقا رسید و پیام مکتوبی از امام (ره) دستش بود. وقتی نشست، آن فرد به حرف‌هایش ادامه داد، حاج احمدآقا گفت صبر کن من نامه امام (ره) را بخوانم، نامه امام (ره) را که خواند آرامشی حاکم شد و سر و صدا و بلوا تمام شد. بعد هم تصمیم‌گیری شد که چکار کنیم. البته امام (ره) در آن نامه به مسئله قطعنامه اشاره نکرده بود، به مسئله پایان جنگ اشاره کرده بود، جلسه تا ظهر هم طول کشید مثل جلسۀ امروز ما که طولانی شده است. بعد نماز خواندیم و دومرتبه تا اواخر شب ادامه پیدا کرد. در نهایت تصمیم به پذیرش قطعنامه 598 در عصر آن روز اتخاذ شد. ‌می‌خواهم بگویم که مسیر امام (ره) مسیر اعتدال بود. مصالح را در نظر ‌می‌گرفت؛ ضمن اینکه اصول را هرگز از یاد نمی‌برد و فراموش نمی‌کرد.
امروز ما با دنیای بسیار پیچیده‌ای مواجه هستیم. با سادگی نمی‌شود حرف زد و قضاوت کرد. باید فکر کنیم، باید مشورت کنیم، باید با دنیا تعامل کنیم. این تعامل سازنده‌ای که من بر آن تأکید ‌می‌کنم عین سیاست‌های کلی ما در چشم‌انداز بیست ساله است که یک جمله آن تعامل سازنده با جهان است.
این سیاست کلی است که مقام معظم رهبری راجع به چشم‌انداز فرمود که بعد از قانون اساسی مهم‌ترین سیاست همین است. وقتی ‌می‌خواستند ابلاغ کنند در یک جلسه ایشان صحبت کردند و فرمودند بعد از قانون اساسی سند چشم‌انداز مهم است. چشم‌انداز به ما چه گفت؟ ما چطور عمل کردیم؟ چطور چشم‌انداز یادمان رفت؟
آنهایی که از ولایت دم ‌می‌زنند، چرا نمی‌گویند آقا بعد از قانون اساسی بر چشم‌انداز تأکید کرد؟ چرا نمی‌گویند یک جمله این چشم‌انداز تعامل سازنده با جهان است؟ چرا نمی‌گویند این چشم‌انداز به ما گفت در اقتصاد، فناوری، علم و دانش در منطقه اول بشویم، در غرب آسیا اول بشویم، در رشد اقتصادی اول باشیم، در مسئله کاهش تورم، در مسئله مهار بیکاری و در مسئله فناوری‌های روز بنا بود اول بشویم. در همان چشم‌انداز تعیین شد که رشد اقتصادی به طور متوسط حداقل 8 درصد در سال باشد. ده سال از آن چشم‌انداز بیست ساله گذشت. چشم‌انداز بیست ساله از سال 1384 اجرایی و عملیاتی شد. در رشد اقتصادی به جای 8 درصد چند درصد شدیم؟ زیر 3 درصد شدیم. این همان چشم‌انداز شد؟! ما آن را دنبال کردیم. اگر ما دنبال اجرای اوامر ولی فقیه هستیم برویم چشم‌انداز را اجرا کنیم.
همه حرف من این است که کاری کنیم ده سال دوم – ده سال اول که تمام شده است – هرچه بوده برگردیم. آمار و ارقام را نگاه کنیم که ببینیم رشد ما چه بوده است؟ بیکاری ما چه بوده است؟ تورم ما چه بوده است؟ در 10 سال اول که معلوم است آمار و ارقام پیش روی ماست. در 10 سال دوم کاری کنیم و حرکت بزرگی انجام بدهیم. این حرکت بزرگ با افراط و تندروی امکان‌پذیر نیست. اگر افراط کرده بودیم و نیروهایمان را از جبهه جمع کرده بودیم و به لبنان می‌رفتیم، هم آنجا را از دست می‌دادیم و هم اینجا را از دست ‌می‌دادیم. در برابر مردم و تاریخ هم پاسخگو نبودیم. امام (ره) راه میانه و اعتدال را به ما نشان داد و گفت قدس سر جای خودش اما راه و طریقش این است که باید از کربلا بگذریم.
امروز بسیار مهم است که ما چگونه بتوانیم از امکانات منطقه و جهان و امکانات داخلی خودمان بهره ببریم. هیچ راهی برای اشتغال به جز رونق اقتصادی وجود ندارد. شرکت‌های دانش بنیان ما باید رشد پیدا کنند. صنایع ما باید حرکت کند. کشاورزی ما باید مدرن بشود. اصلاً رشد و رونق اقتصادی پیدا کردیم، وضع ما هم خیلی خوب شد، اگر آب نداشته باشیم چکار ‌می‌کنیم؟ حتی آب برای آشامیدن، آب برای کشاورزی، آب برای صنعت. شما بگویید بدون فناوری چگونه ‌می‌توان آب و مسئله آب را حل کرد؟
شما بگویید ما چه راهی داریم؟ باران که دست خداوند متعال است و باید همیشه دست ما به سوی حق دراز باشد، و فی السماء رزقکم. ان‌شاءالله خداوند باران رحمت را بر ما نازل کند ولی متأسفانه با خشکسالی مواجه هستیم. با این مشکلات مواجه هستیم. از طبیعت هم بی رویه استفاده کرده‌ایم. طبیعت بلافاصله پاسخ می‌دهد، تحمل نمی‌کند. خداوند این طبیعت را به گونه‌ای آفریده است که بلافاصله پاسخ می‌دهد. تا شما به طبیعت فشار بیاورید، بر شما فشار ‌می‌آورد. شما از آب زیر زمینی زیاد استفاده کنید، زمین شما نشست می‌کند و آب شور و کم می‌شود؛ طبیعت به شما پاسخ می‌دهد. خلقت خداوند به این صورت است که شما با طبیعت مبارزه کنید و هوا را آلوده کنید، بلافاصله به شما پاسخ می‌دهد.گازهای گلخانه‌ای زیاد بشود، ماشین‌ها، حمل و نقل و کارخانجات فضا را آلوده کنند، بلافاصله تخت‌های بیمارستان در انتظار ما خواهد بود. نمی‌شود با طبیعت مبارزه کرد؛ و لن تجد لسنة الله تبدیلا . در آیات متعدد داریم. اینها سنت‌های الهی است.
ما باید چکار کنیم؟ باید از فناوری‌های نوین در دنیای امروز استفاده کنیم. این فناوری را هم خودمان می‌توانیم خلق کنیم و هم ‌می‌توانیم از دنیا استفاده کنیم. حالا اگر بگوییم نمی‌خواهیم از دنیا استفاده کنیم و خودمان ‌می‌خواهیم از اول شروع کنیم، البته شدنی است، اما طی چند سال؟ با چه مشکلاتی؟
شما بگویید وسایل تشخیص بیماری را نمی‌خواهیم از خارج از کشور استفاده کنیم. MRI را خودمان درست می‌کنیم. شدنی است که خودمان درست کنیم. PET هم که اسکن جدید است را خودمان درست می‌کنیم. هواپیما را هم خودمان درست ‌می‌کنیم. ان‌شاءالله همه چیز را درست می‌کنیم. الان چه کنیم؟ راه وسط چیست؟ راه میان بر چیست؟ مثل همین آب سنگین، سانتریفیوژ یا غنی‌سازی اورانیوم را چطور درست کردیم؟ ‌می‌شد که از اول خودمان فکر کنیم و درست کنیم ولی چند سال دیگر به آن ‌می‌رسیدیم. سانتریفیوژ را از یک جای دیگر آوردیم و از روی آن کپی کردیم، بعد یک روزی ساختیم. ‌می‌توانستیم از روز اول هم نیاوریم و کپی نکنیم، بنشینیم و فکر کنیم، اما 20 یا 30 سال دیگر به آن ‌می‌رسیدیم.
ما باید راهی را انتخاب کنیم که سریع‌‌تر به اهدافمان برسیم. چرا الان کشورهای شرق آسیا پیشرفت کرده‌اند؟ اگر به 20-30 سال پیش برگردیم کشورهایی بودند که وضع خوبی نداشتند. من در یک سخنرانی گفتم که 40 سال پیش صادرات ویتنام 300 میلیون دلار بوده است. در سال گذشته ویتنام 170 میلیارد دلار صادرات داشته است. اوایل انقلاب ما، صادرات این کشور300 میلیون بوده است.
اصلاً من به غرب و اروپا و... کاری ندارم، همین کشورهای اطراف خودمان، کشورهای آسیایی چکار کردند؟ از شیوه‌ها و روش‌های آنها استفاده کنیم. درآمد مالزی از ما کمتر بوده است. امروز صادرات مالزی 234 میلیارد دلار است. آنهاچطور رشد کردند؟ اینها کشورهای آسیایی هستند که کنار ما و مثل ما هستند.
اولاً باید محیط مان را محیط مناسب کنیم. حکومت و اداره کشور این قدر دعوا نمی‌خواهد. انتقاد اشکال ندارد، انتقاد خوب است. اخلاق را از یاد نبریم. امام (ره) آمد که به ما اخلاق را یاد بدهد. امام (ره) انقلاب کرد تا ما مسلمان زندگی کنیم، تا دروغ از جامعه ما رخت بر بندد. تا تهمت رخت بر بندد، تا سیاه نمایی رخت بر بندد. چرا؟ برای چه؟ این همه دعوا برای چیست؟ تنازع خوب نیست. اختلاف نظر اشکالی ندارد. نظرات مختلف بیان شود، اشکالی ندارد. از نظرات هم استفاده کنیم.
تضارب افکار و آراء اشکالی ندارد. اما در عین حال نگذاریم که بین ما شکاف و فاصله ایجاد شود؛ بین شیعه، بین سنی، بین فرقه‌های شیعه، داخل این جناح، داخل آن جناح، بین این خط، بین آن خط. اگر ما اختلاف داشته باشیم، نمی‌شود. رو در روی هم بایستیم فرصت‌هایمان از دست می‌رود. همان طور که حضرت آقای دری اشاره کردند، برجام برای این بود که تهدید به فرصت تبدیل بشود. آن زمان تهدید بود، هر روز ما را تهدید ‌می‌کردند، هر روز فشار ‌می‌آوردند که میزان نفت صادراتی ما را کاهش بدهند. گفتند نفت صادراتی ایران نباید بیش از یک میلیون بشکه باشد. البته بعد گفتند بعد باز هم 20 درصد همین را کم ‌می‌کنیم. صادرات نفت ما یک میلیون بشکه شد. حالا به نقاطی برمی‌گردیم که متأثر کننده است. نفت را بردند که بفروشند، بردند و خوردند و الان هم هیچ چیزی در دست ما نیست. دو میلیارد و هفتصد میلیون دلار پول رفت و معلوم نیست که کجاست، برای اینکه تحریم را دور بزنند. گفتند ما ‌می‌خواهیم تحریم‌ها را دور بزنیم. یک دستگاه‌هایی که من الان نمی‌خواهم نام ببرم، آمدند گفتند نفت را به ما بدهید ما بلدیم که خوب بفروشیم. بردند و اصلاً نمی‌دانیم که چکار کردند. چه شد؟ به کی فروختند؟ پولش کجاست؟
من خلاصه کنم. از آن یک میلیون بشکه نگذاشتند که ما یک بشکه اضافه بفروشیم. با همه این حرف‌ها، ظالمانه با ما رفتار کردند. من قبول دارم به ما ظلم کردند، اما ما باید چکار کنیم؟ ما باید با یک روش و راه درست دشمن را منکوب کنیم یا تسلیم بشویم؟ تا قبل از مذاکرات اخیر تسلیم شدن بود. البته شعار می‌دادیم، ولی تسلیم هم شده بودیم. مرتب شعار ‌می‌دادیم، تسلیم هم شده بودیم. اگر تسلیم نشده بودیم، چرا نفت بیشتری نمی‌فروختیم؟ نمی‌گذاشتند؛ ‌می‌خواستیم اما نمی‌گذاشتند. چرا پتروشیمی را صادر نمی‌کردیم؟ نمی‌گذاشتند؛ جلوی آن را گرفته بودند. با روش‌هایی یک مقدار صادر می‌کردیم، بقیه آن مانده بود. من اوایل سال 92 همان موقع انتخابات به انبارهای پتروشیمی رفتم، این قدر محصول جمع شده بود که نه تنها در داخل انبار که در محوطه بیرون هم فضا نبود.
ما می‌بایست در برابر توطئه مخالفین و دشمنان راهی پیدا ‌می‌کردیم. راهش را پیدا کردیم. بعضی‌ها ‌می‌گفتند مگر با مذاکره می‌شود به جایی رسید؟ به خود من ‌می‌گفتند. از دوستان خودمان در داخل دولت به من می‌گفتند این PMD و چیزی که ما را متهم کرده بودند که ما در کار هسته‌ای فعالیت نظامی کرده‌ایم، مگر حل شدنی است؟ به قول معروف قلابی را انداخته‌اند، مگر ول می‌کنند‌. کسی از دوستان نزدیک به من ‌می‌گفت واقعاً تو فکر می‌کنی که PMD حل بشود؟ یعنی روزی آژانس اعلام کند و بگوید همه چیز قبول است و درست است؟
نه آنقدر خوش بین باشیم و نه آنقدر بدبین باشیم. خیرالامور اوسط‌ها. ما حد وسط را بگیریم. PMD حل شد، حالا چه می‌گویند؟ آنها که می‌گفتند هیچ وقت حل نمی‌شود، چه جوابی دادند؟ آنهایی که در روزنامه‌ها و سایت‌ها نوشتند، فحاشی و بی ادبی کردند و گفتند اینها ساده لوح هستند، PMD هیچ وقت در تاریخ حل نمی‌شود، چطور حل شد؟ بیایند و جواب بدهند. پس ما افراط و تفریط نکنیم.
البته باید حواسمان جمع باشد. طرف مقابل ما هم پیچیدگی‌های خاص خود و بدجنسی‌های خاص خودش را دارد. بعضی‌ها با ما دشمنی‌های دیرینه دارند. البته تمامی کشورهای1+5 یک طور نبودند و ما باید حواسمان جمع باشد. باید دقت کنیم، اما باید بتوانیم راه کوتاه، مستقیم و کم‌خرج را پیگیری کنیم؛ سیاست خارجی یعنی همین. ما باید بتوانیم راهی کم هزینه‌‌تر پیدا کنیم.پیدا کردن راه بی هزینه خیلی سخت است، اما بین راه پرهزینه و کم هزینه، باید راه کم هزینه را انتخاب کنیم.
مقدمات من مقداری طولانی شد. ‌می‌خواهم بگویم که از امام (ره) راه اعتدال را بیاموزیم. ‌می‌خواهم بگویم از امام (ره) راه را بیاموزیم که اصول را فراموش نکنیم، اما شیوه‌ها را هر روز نو کنیم. از شیوه‌های جدید برای پیشرفت کشور استفاده کنیم. باید با فناوری‌های نو بر مشکل آب مسلط بشویم. ما باید از آبیاری نوین استفاده کنیم. ما باید مسئله فاضلاب‌ها را حل کنیم. جز این راهی نداریم. ما باید مسئله محیط زیست را حل کنیم. البته مسئله گرد و غبار خیلی سخت‌‌تر و مشکل‌‌تر است ولی باید به دنبال حل آن برویم. به هر حال تالاب میقان انتقام می‌گیرد. وقتی که شما حقابه را به او نمی‌دهید و خشکش می‌کنید از شما انتقام می‌گیرد. باید درستش کنیم، باید حلش کنیم.
راه حل بعضی از مسائل کوتاه مدت نیست، بلند مدت است، اما باید شروع کنیم. اگر به فریاد دریاچه ارومیه نمی‌رسیدیم از 14 میلیون نفر ایرانی انتقام ‌می‌گرفت. غرش دریاچه ارومیه آغاز شده بود. ما در این سه سال کاری کردیم که آب را تثبیت کردیم. نگذاشتیم که از حدی پایین‌‌تر برود، پارسال به تثبیت رسیدیم. خیلی هم خرج کردیم، کار بزرگی را انجام دادیم ولی اگر این مشکل حل نشده بود نمک دریاچه ارومیه کشاورزی منطقه و استان‌های همجوار را منهدم کرده بود.
پس ما باید به دنبال آن برویم. باید مسائل را حل کنیم. راهی جز این نداریم. فرهیختگان و دانشگاهیان ما و آنهایی که در فناوری تخصص دارند بیایند و مسائل را حل و فصل کنند، با همدیگر مشورت کنیم. نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، ائمه محترم جمعه، دانشگاهیان، فرهیختگان، مسئولان اجرایی، استاندار، فرمانداران و مدیران کل همه دست به دست هم بدهیم. الحمدالله ما شاهد فضای صمیمیتی در این استان هستیم. استاندار، استاندار با تجربه‌ای است که در استان‌های مختلف تجربه داشته است. نماینده ولی فقیه و امام جمعه شما هم جزو چهره‌های برجسته و فرهیخته کشور است. تجربیات بسیار زیادی هم در تحصیلات علوم و هم در مجلس، هم در خبرگان و هم در مجمع تشخیص، هم در شورای عالی امنیت ملی و هم در مرکز تحقیقات استراتژیک داشته است. از این همه تجربه باید استفاده و بهره‌برداری بشود.
من چشم‌انداز این استان را روشن ‌می‌بینیم، اگر همه ما دست به دست هم بدهیم. افرادی که دیروز در جلسه توسعه جمع شده بودند 64 نفر از خارج از کشور آمده بودند، حالا چه ایرانیانی که خارج از کشور بودند و چه خارجیان برای اینکه سرمایه‌گذاری و کارآفرینی کنند. امکانات دولت محدود است. نمایندگان محترم مجلس به خوبی می‌دانند. آقای دری به خوبی ‌می‌داند که امکانات ما محدود است، اما امکانات ملت ما، توانمندی‌های کشور ما و منابع زیر زمینی ما بسیار فراوان است. ما باید درست استفاده و بهره‌برداری کنیم. نباید از معدن ما سنگ خام استخراج بشود به بندر برود و به ایتالیا صادر بشود که به سنگ ساختمانی تبدیل کند و بعد به کشورهای همسایه خودمان صادر کند.
یکی از تأکیداتی که من در سفر اخیر در شرق آسیا با آقای نعمت زاده داشتیم و اتفاقاً زمانی که گزارش سفر را خدمت مقام معظم رهبری ‌می‌دادم ایشان هم بر این مسئله تأکید کردند، مسئله خام فروشی و سنگ خام ساختمانی است که ما صادر می‌کنیم. باید تلاش کنیم، باید امکانات و فناوری بیاوریم، باید شریک داخلی و خارجی بیاوریم. چرا دیگران از ارزش افزوده استفاده کنند؟ چرا ما استفاده نکنیم؟ امروز باید از توان و امکاناتمان بهره‌برداری کنیم.
استان شما سرمایه‌های بسیار ارزشمندی در صنعت دارد. همان واگن پارس که ما دیروز دیدیم، اگر بخواهیم از اول درست کنیم چقدر زمان ‌می‌برد؟ تأسیسات بسیار خوبی است، اما باید در آن تحول ایجاد شود. باید فناوری‌های نوین وارد شود. زمین آن را داریم، ساختمان را داریم، برخی از تجهیزات را داریم، برخی تجهیزات نو باید بیاوریم، کارگر ماهر آن را داریم، مهندس آن را داریم، مدیر خوب داریم، البته نمی‌خواهم بگویم که در همه جا مدیر خوب داریم ولی در بعضی جاها مدیر خوب داریم، در بقیه هم باید مدیران خوب بیایند برای اینکه بتوانیم از این فضا استفاده و بهره‌برداری بیشتری کنیم.
تلاش ما در این سفر این بوده است که دولت در حد توان خود پروژه‌هایی که برای امسال و سال آینده امکان‌پذیر است را محقق کند، چون ما معمولاً قول‌هایی که به استان‌ها ‌می‌دهیم قول 24 ماهه و دو ساله است، ان‌شاءالله ظرف امسال و سال آینده همه پروژه‌ها اجرایی و عملیاتی بشود. هم نمایندگان مجلس، هم امام جمعه محترم و هم استاندار آنها را پیگیری کنند و ان‌شاءالله تصمیماتی هم که برای خمین گرفتیم، آقای نعمت‌زاده هم مسئله پتروشیمی و هم مسئله خودروسازی را کاملاً دنبال کنند تا خمین شاهد حرکتی باشد. امروز قول ما به مردم خمین این بوده است و ان‌شاءالله با همه قدرت و توان این را دنبال کنیم که عملیاتی کنیم.
البته ما با این چیزها نمی‌توانیم دینمان را به خمین ادا کنیم، مردم ما مدیون خمین و امامی هستند که از اینجا به پا خاست ولی در حد توان و امکانمان قدمی برای کل استان مرکزی برداریم و ان‌شاءالله با تلاش همدیگر شاهد استانی پر رونق‌‌تر و آبادتر باشیم؛ به حول و قوه الهی.

والسلام علیکم و رحمه الله وبرکاته

92118
ارسال نظر

  1. مخاطبان و فرهیختگان گرامی؛ نظرات حاوی مطالب توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور منتشر نمی‌شود.