اقدام آمریکایی‌ها در توقیف نفتکش ایرانی و مصادره آن، مشروعیت و مقبولیت بین‌المللی نداشته و برخلاف حقوق بین‌الملل، قوانین تجارت بین‌الملل و عبور و مرور دریایی و به عبارتی نوعی دزدی دریایی می‌باشد.
در بحبوحه آغاز مجدد مذاکرات احیای تواقنامه برجام، تبیین مطلوبیت مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی درخصوص موضوع هسته ای ایران و پیش بینی چشم‌انداز رویکرد مشترک احتمالی آمریکا علیه ایران در مذاکرات آتی، ضروری به نظر می‌رسد که این یادداشت به آن می‌پردازد.
علت اصرار و فرافکنی کشورهای غربی و آژانس در خصوص سایت آسیب‌دیده تسای کرج چه می‌تواند باشد و در سوی مقابل علت مخالفت ایران با تعویض کارت‌های حافظه نظارتی آژانس در سایت مزبور از چه جهت است؟

نقض کنوانسیون مارپل و نقض قاعده عبور بی‌ضرر

دلایل حقوقی توقیف نفتکش کره جنوبی توسط ایران

سؤال مطرح اینجاست که توقیف تانکر کره جنوبی توسط ایران بر چه مبنا و دلایلی صورت گرفته است. برای پاسخ به این سؤال به قوانین مربوطه به حقوق بین‌الملل دریاها ازجمله کنوانسیون مارپل در خصوص جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی‌ها و نیز قاعده نقض عبور بی‌ضرر در تنگه‌های بین‌المللی اشاره می‌نماییم.
نگارنده دو سناریو خوش‌بینانه و بدبینانه را از میان راهبردهای احتمالی پیش روی جو بایدن استخراج کرده است. ابتدا در بخش ابتدایی به تحلیل سناریوی خوش‌بینانه که همانا بازگشت آمریکا به توافقنامه برجام و لغو تحریم‌های ایران بدون پیش‌شرط است، اشاره و در بخش بعدی به تحلیل سناریوی بدبینانه که اشاراتی بر پیش‌شرط گذاری‌های آمریکا برای لغو تحریم‌ها داشته، می‌پردازیم.